ากงานและรีบรุดมา “เกิดอะไรขึ้น! แกไม่สบายตรงไหน”
“พี่ใหญ่!” ในที่สุดคุณชายสี่ตระกูลจั่วก็มีสติกลับมา เขาคว้ามือของจั่วเทียนเฟิงทันทีด้วยท่าทางตื่นตระหนก “เมื่อวานผมฝัน ในฝันมีคนพูดว่าผมแย่งอะไรบางอย่างของใครสักคนไป ตอนนี้จะต้องคืนให้เขาเก็บไว้ไม่ได้อีก มันจะทำให้ผมตาย ทำยังไงดีพี่ใหญ่!”
“ความฝันแบบนี้มีที่ไหนกัน มันก็แค่เรื่องไร้สาระ!” จั่วเทียนเฟิงหัวเราะอย่างโกรธเกรี้ยว “แกขโมยของใครไปล่ะ ห๊ะ? แกหลอนอะไรตอนกลางวันแสกๆ หรือเปล่า”
“มันเรื่องจริงนะพี่ใหญ่!” คุณชายสี่ตระกูลจั่วร้อนใจ “ความฝันเหมือนจริงมาก แล้วผมยังฝันว่าร่างกายของผมดีขึ้นด้วย เพราะผมไปแย่งของของคนอื่นมา พอคืนให้เขาไปแล้ว ร่างกายของผมก็จะไม่ต้องรับภาระหนักอีก”
เขาพูดพลางร้องไห้ออกมา “พี่ใหญ่ ถ้าผมรู้แต่แรก ผมจะไม่หลงระเริงกับเซ็กส์เลย ตอนนี้ผมเสียใจจริงๆ!”
สีหน้าของจั่วเทียนเฟิงเปลี่ยนไปทันที
เขาย่อมไม่เชื่อเรื่องที่คุณชายจั่วตระกูลสี่ฝัน แต่สิ่งที่เขาพูดนั้นมีเหตุผลมาก
จู่ๆ ร่างกายของคุณชายสี่ตระกูลจั่วก็แข็งแรงขึ้น ตอนนี้กลับทรุดลงไปอีก
อีกอย่างคุณชายสี่ตระกูลจั่วเองก็เล่นสนุกมามากในช่วงหลายปีมานี้ ร่างกายของเขาเลยย่ำแย่กว่