นนอกเข้าควบคุมตัวทันทีโดยที่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ
เขาถูกคุมตัวไปยังบ้านตระกูลเฉิน
ระหว่างทางเขาคิดที่จะโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือหรือกระโดดหนีออกจากรถ แต่เขาก็ขยับไม่ได้แม้แต่น้อยเนื่องจากถูกควบคุมไว้อย่างแน่นหนา
กว่าเขาจะกลับมาถึงบ้านตระกูลเฉินได้ไม่ง่ายเลย เมื่อเห็นว่าสามารถหลบหนีได้ผู้นำตระกูลเฉินก็เห็นว่าประตูเหล็กด้านหน้าถูกปิดตาย
ทั้งสองข้างเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดชุดดำ
“พวกแกกำลังทำอะไร!” ผู้นำตระกูลเฉินพยายามดิ้นรน “พวกแกบุกรุกบ้านประชาชนแบบนี้ ไม่อยากมีชิวตอยู่แล้วใช่มั้ย!”
เกิดอะไรขึ้นกันแน่!
“เข้าไป!” บอดี้การ์ดผลักเขา “หยุดพูดไร้สาระ!”
ผู้นำตระกูลเฉินโซเซล้มลงกับพื้น
เขาหายใจเข้าลึกๆ สองสามสามครั้งกว่าจะเรียกเรี่ยวแรงกลับมาได้บ้าง
ทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นคุณนายเฉินและคนอื่นๆ ในครอบครัวเบียดเสียดกันอยู่บนโซฟา
ท้องไส้เขาบิดมวนปั่นป่วนไปหมด เขาอดที่จะขย้อนออกมาสองสามทีไม่ได้
คุณนายเฉินเห็นท่าทางของผู้นำตระกูลเฉินเป็นเช่นนั้นแล้วก็อดลนลานไม่ได้ เธอเอ่ยด้วยเสียงสั่นเทา “ที่รัก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เมื่อวานตอนที่ฉันเพิ่งกลับมาถึงบ้าน ประตูใหญ่ก็ถูกล็อก แม้แต่คนใช้ของพวกเราก็ถูกจับ
