พูด “อายัดและตรวจสอบตระกูลเฉิน ตระกูลจั่วทำไม่ได้อยู่แล้ว จะต้องเป็นพวกคนจากเมืองซื่อจิ่วแน่ นังเด็กชั้นต่ำนั่นจะไป…”
แปะๆๆ
คำพูดของคุณนายเฉินทำให้เกิดเสียงปรบมือดังขึ้น
เธอเงยหน้าขึ้นทันทีด้วยความตื่นตกใจ
ซือฝูชิงเดินเข้ามาอย่างช้าๆ
ดวงตาของเธอมีรอยยิ้ม เธอปรบมือพร้อมพูดเสียงเรียบ “ยังมีสมองอยู่บ้าง ไม่ถือว่าโง่”
“เธอเข้ามาได้ยังไง!” คุณนายเฉินยืนขึ้นทันทีด้วยความโมโห “ใครอนุญาตให้เธอเข้ามา ออกไป! แค่จับประธานหลิวได้ เธอก็คิดว่าตัวเองพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินได้แล้วงั้นเหรอ!”
“ดูท่าแล้วคุณจะยังไม่รู้ความจริง” ซือฝูชิงมองลงพลางหัวเราะเบาๆ “คุณคิดว่าตระกูลเฉินยังสามารถปกป้องตัวเองได้อีกเหรอ”
คุณนายเฉินยังคงสาปแช่ง “นังชั้นต่ำ แกพูดอะไร!”
ผู้นำตระกูลเฉินขมวดคิ้ว จู่ๆ เขาก็ตกใจ “คุณเองเหรอ?!”
เดิมทีเรื่องที่ตระกูลเฉินสูญเสียคำสั่งซื้อจากตระกูลอวี้ก็ทำให้พวกเขาได้รับความเสียหายมากอยู่แล้ว แต่มันไม่ได้ทำลายรากเหง้าของพวกเขา
สิ่งที่ทำให้ผู้นำตระกูลเฉินยุ่งจนหัวหมุนก็คือ ธุรกิจพื้นฐานของบริษัทของตระกูลเฉินถูกก่อกวน
ไม่ว่าจะเป็นช่องโหว่ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันหรือการที่ข้อมูลหายไป
สรุปแล้วก็คือมีแต่เรื่อง
