เขาไม่ค่อยจะแสดงอารมณ์ออกมา หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือไม่เคยเลย
ซือฝูชิงไม่เคยเห็นคนที่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างเขา
สุขทุกข์ไม่แสดงออก
ฟังดูง่าย แต่ทำได้ยาก
เธอไม่เคยเห็นเขาโกรธและไม่เคยเห็นเขายินดีมีความสุข
การควบคุมอารมณ์ในระดับสูงเช่นนี้ แม้แต่อาจารย์ของเธอก็ยังทำไม่ได้
ซือฝูชิงกะพริบตาปริบๆ “เจ้านาย?”
เฟิ่งซานที่อยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นก็เหงื่อตกขนลุกซู่ทันที อดนึกถึงเหตุการณ์หนึ่งเมื่อนานมาแล้วไม่ได้
เวลานั้นอวี้ซีเหิงเพิ่งจะมาถึงบ้านตระกูลมั่ว ตระกูลมั่วคัดเลือกองครักษ์ส่วนตัวให้เขาอย่างระมัดระวัง ซึ่งตนเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้ติดตามอวี้ซีเหิง
ต่อมาเมื่อพวกเขาเดินทางไปทวีปตะวันตก บอดี้การ์ดคนหนึ่งถูกลักพาตัวและทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัส และวันนั้น กองกำลังทั้งหมดก็ถูกกวาดล้าง
โดยอวี้ซีเหิงคนเดียว
เขาปกป้องลูกน้องของเขามากจนน่าตกใจ
เฟิ่งซานไม่เข้าใจว่าเหตุผลที่แท้จริงคืออะไรกันแน่
“หมูอ้วนตัวหนึ่งแซ่หลิว! อ้วนชะมัดเลย” อวี้ถังโกรธจัด “เขายังบอกด้วยว่าตระกูลเฉินจะส่งชิงชิงไปขึ้นเตียงเขา ให้เขาเล่นสนุกได้ตามใจ แต่พวกเขาจับผิดคน”
บรรยากาศโดยรอบเย็นลงทันที
พลังกดดันรุนแรงบางอย่างก่
