ยงดัง “ถ้าไม่ใช่เพราะฉันไม่มีคนอยู่ด้วยก็คงจะฆ่าเธอไปนานแล้ว จะปล่อยให้เธอโอหังขนาดนี้ได้ยังไง!”
ในเวลานี้เขาไม่มีความคิดเรื่องความสัมพันธ์ชายหญิงใดๆ กับซือฝูชิงอีกแล้ว มีแต่ความคิดที่จะทำให้ซือฝูชิงตายๆ ไปเสีย
“เร็ว เร็วเข้า” ประธานหลิวอดกลั้นต่อความเจ็บปวดพลางตะโกนอย่างโกรธจัดใส่ร่างที่ยืนอยู่ด้านนอกประตู “รีบไปเอาบัญชีของฉันมา เข้าไปที่เว็บไซต์ทางการของหน่วยคุ้มกันต้าซย่าแล้วจ้างกลุ่มบอดี้การ์ดเหรียญทองให้ฉันไปพานังแพศยาเมื่อวานกลับมา ฉันจะให้นังนั่นคุกเข่ากับพื้นแล้วร้องขอความเมตตาจากฉัน!”
“หน่วยคุ้มกันต้าซย่า ยิ่งใหญ่ซะจริง” ซือฝูชิงเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน “แกจะให้ฉันช่วยติดต่อเจ้านายของหน่วยให้เลยมั้ยล่ะ”
ทันใดนั้นดวงตาของประธานหลิวก็เบิกกว้าง “ธะ…เธอ เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง คนของฉันล่ะ ไปไหน!”
“คนของแก?” ซือฝูชิงค่อยๆ เอนตัวเข้าไปหาเขา “ฉันบอกแกแล้ว ฉันจะช่วยแกตามหาใครก็ตามที่แกต้องการ”
นิ้วของเธอยื่นออกมาล็อกขาของประธานหลิวไว้อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า เธอออกแรงบีบทันที
กร๊อบ!
ขาขวาของประธานหลิวหลุดออกทันที เขากรีดร้อง เหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้นที่หน้าผาก แต่เขายังไม่ยอมอ่อนให้ “เธอกล้า
