ซือฝูชิงมีท่าทางลังเล “ฉันได้จ้างผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์บนเว็บไซต์ขายของมือสองแล้ว ภาพจากกล้องวงจรปิดระหว่างทางถูกเก็บกวาดหมดแล้ว”
เฟิ่งซานตกตะลึง
แต่อวี้ซีเหิงกลับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เธอเอาโคล่าไปแลกอีกแล้วเหรอ”
“ไม่ใช่” ซือฝูชิงกระแอมเบาๆ พร้อมทำสีหน้าจริงจัง “คราวนี้เป็นไก่ทอดแทน”
เฟิ่งซาน “…”
มาดูสีหน้าของเขาสิ ดูว่าเขาเชื่อมั้ย
เจ้าหน้าที่ T18 ขาดแคลนไก่ทอดกับโคล่าตั้งแต่เมื่อไร!
เอาสองอย่างนี้มาหลอกล่อคุณซือน่าจะใช่กว่าอีก!
เฟิ่งซานจะต้องตรวจสอบเรื่องนี้กับหลิงให้ได้
เจ้าหน้าที่คนไหนที่ไม่ยอมทำงานทำการกันแน่!
“เอาละ” อวี้ซีเหิงตบศีรษะของซือฝูชิงเบาๆ เป็นสัญญาณให้เธอลุกขึ้น “กลับไปพักผ่อนเถิด”
“ใช่แล้ว ชิงชิง เธอต้องพักผ่อนให้ดี” อวี้ถังกังวลมาก “หรือว่าเราไปโรงพยาบาลกันก่อนดีกว่า เธอไม่มีอาการบาดเจ็บภายนอกก็จริง แล้วถ้ามีอาการบาดเจ็บภายในล่ะ”
“ฉันไม่ไป” ซือฝูชิงลูบท้องตัวเอง “ฉันอยากกินข้าว หิวจังเลย เธอดูสิ แบนไปหมดแล้ว”
อวี้ถังเองก็ลูบด้วย สีหน้าเธอมีความสุขมาก “อู้วๆๆ ฉันจับโดนร่องสิบเอ็ดของเธอแล้ว!”
มันคุ้มค่ากับที่ตนต้องเสียเส้นผมไปไม่กี่เส้น
ก่อนที่อวี้ซีเหิงจะเคลื่อนไหวใดๆ เฟิ่งซานก็ก้
