ายให้ฉันงั้นเหรอ!”
“คุณนาย คุณนาย พวกเราเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันครับ” หัวหน้าบอดี้การ์ดพูดด้วยน้ำเสียงลำบากใจ “ใครจะไปรู้ว่าตระกูลเฉิน…จะลักพาตัวเธอไปอย่างนั้น”
แน่นอนว่าเขาไม่กล้าบอกเหตุผลที่แท้จริง
เขาไม่ได้สนใจผู้หญิงแซ่ซือในเมืองหลินนั่นจริงๆ ต่อไปนี้มู่ชิงเมิ่งก็คงจะไม่ค่อยได้ไปที่เมืองหลินนั้นอีกและอาจลืมผู้หญิงคนนี้ไปแล้วก็ได้
ทำไมพวกเขาจะต้องไปปกป้องคุ้มครองให้เปลืองแรงเปล่าๆ ด้วย
“ผิดก็คือผิด ไม่มีข้อแก้ตัว” มู่ชิงเมิ่งพูดอย่างเย็นชา “ตอนนี้รีบส่งคนไปที่ตระกูลเฉินทันที ปิดกั้นพื้นที่ร่วมกันกับตระกูลอวี้ ใครก็ออกมาไม่ได้ทั้งนั้น!”
แม้ว่าเธอกับคุณนายเฉินจะมีแม่คนเดียวกัน แต่พวกเธอไม่ได้อยู่ด้วยกัน
เธออยู่กับแม่ ส่วนคุณนายเฉินอยู่กับพ่อ
พ่อแม่ของพวกเธอไม่ได้หย่าร้างกันอย่างสันติ แม่ของเธอถูกเนรเทศออกจากบ้าน ดังนั้นเงินทั้งหมดจึงอยู่ในมือของพ่อ คุณนายเฉินเลยได้แต่งงานกับคนในตระกูลร่ำรวย
พวกเธอได้กลับมาติดต่อกันอีกครั้งเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้
ตอนแรกมู่ชิงเมิ่งก็ยังคงคิดถึงความเป็นพี่น้องกัน แต่แล้วหัวใจของเธอก็ค่อยๆ เย็นชาขึ้นเรื่อยๆ
ครั้งนี้ตระกูลเฉินลงมือกับซือฝูชิง เธอยิ่งหมดความรู้สึกที
