ตอนนั้นซือฝูชิงทำให้เขาอับอายต่อหน้าคนอื่นตอนที่มีการแบ่งชั้นเรียนในครั้งที่สอง ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะทำให้ซือฝูชิงต้องเสียหน้าต่อแต่หน้าแฟนคลับในการแสดงวันนี้เหมือนกัน
แววตามู่เหยี่ยชั่วร้าย เขาค่อยๆ กำหมัดแน่นขึ้น
เขาไม่มีวันยอมให้ซือฝูชิงได้อยู่อย่างสบายใจ!
**
ในเวลาเดียวกันที่ใจกลางเมือง ณ ดาร์กไนท์คลับเฮ้าส์
อวี้เย่าเอนหลังพิงโซฟา มีขวดเหล้าวางล้มอยู่ใกล้เท้าเขาเป็นสิบกว่าขวด บนโต๊ะยังมีเบียร์ที่ยังไม่ได้เปิดอีก
“สองวันมานี้นายเป็นอะไร” เผยเมิ่งจือขบขัน “บ้านนายสอนไม่ให้ดื่มเหล้า แล้วดูสิ ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้นายดื่มไปสิบกว่าขวดแล้ว มันเรื่องอะไรกันแน่ที่รบกวนจิตใจนายขนาดนี้”
อวี้เย่าคลายเนคไทแล้วตอบเสียงเรียบ “ไม่มีอะไร”
ก่อนที่เผยเมิ่งจือจะได้พูดอะไรออกมาอีก ก็มีเสียงประตูเปิดออกดัง ปัง!
“สำเร็จแล้ว!” คุณชายคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพลางส่งเสียงดัง “ได้ตั๋วมาแล้ว”
เขาตบตั๋วห้าใบลงบนโต๊ะกาแฟ “ฉันนี่พูดไม่ออกเลย ตั๋วการแสดงนี่หาซื้อยากมากจริงๆ ซื้อต่อมาใบละหมื่นจากร้านเก็งกำไร ใครที่ไม่รู้คงนึกว่าเป็นคอนเสิร์ตของราชาราชินีแล้วเนี่ย”
คุณชายคนอื่นๆ ล้อมวงกันเข้ามา “ตำแหน่งนี้ไม่ดีน
