งนั้น ถ่ายซือฝูชิงสิ!”
ทีมงานถ่ายภาพรีบจับภาพเธอขึ้นจอทันที
ภาพบนจอขนาดใหญ่เปลี่ยนจากเวทีไปยังที่นั่งของอาจารย์ที่ปรึกษา
กล้องซูมไปยังใบหน้าของเธอ
วันนี้เธอไม่ได้มาหน้าสด แต่ก็แต่งเพียงแค่เปลือกตาเท่านั้น
อายแชโดว์เป็นสีแสงจันทร์ระยิบระยับ ภายใต้แสงไฟนับสิบดวงมันจึงดูเหมือนมีกาแล็กซีที่สว่างไสวอย่างน่าอัศจรรย์หมุนวนอยู่ระหว่างเปลือกตาของเธอ
[ช่วยด้วย ฉันไม่ไหวแล้ว ใครว่าวงการมีแค่หน้าตาไม่พอ หน้าตาแบบนี้ได้มองแค่วันเดียวก็อายุยืนไปอีกสิบปีแล้ว]
[ซือฝูชิงเป็นพวกเครื่องหน้าเด่นชัด ซึ่งเหมาะกับการแต่งหน้าอ่อนๆ นะ ใบหน้าเธอน่าทึ่งจริงๆ วงการบันเทิงไม่เคยมีแบบนี้มาก่อนเลย]
[ฉันอยากเห็นชิงชิงเล่นซีรี่ย์เทพเซียนจังเลย! ฉันละยอมใจการคัดเลือกนักแสดงของซีรี่ย์สมัยนี้เลย ตัวละครเป็นสาวงามอันดับหนึ่งในแดนเซียนแต่เลือกใครมาเล่นก็ไม่รู้ ไม่ได้เรื่องเลย]
[เอิ่มมมม แฟนๆ หยุดอวยเธอดีกว่า ซือฝูชิงแค่สวยไปวันๆ น่ะดีแล้ว เธอร้องเพลงไม่ได้เต้นก็ไม่เป็นแบบนี้ ยังพอจะทำให้รู้สึกโอเคหน่อย]
“ในเมื่อเมนเทอร์ซือสามารถสอนนักเรียนที่เก่งขนาดนี้ได้ ผมคิดว่าเมนเทอร์ก็คงมีความสามารถไม่เบา” มู่เหยี่ยเน้นย้ำทุกคำ “ก่อนที่ผมจะถอนต
