[ช่วงเวลาที่เข้มข้นที่สุดมาถึงแล้ว เพื่อนๆ ทำใจให้ดีๆ ไว้นะ!]
[พี่สาวทั้งหลาย ถ้าลัวก็กอดผมไว้นะแน่นๆ นะ ผมสูง 180 หนัก 90 อยู่กับผมอบอุ่นปลอดภัยแน่นอน]
[ไป๊!!!]
เวลานี้หน้าจอแสดงความคิดเห็นกำลังบ้าคลั่ง พวกเขายังพ่นอะไรออกมากันไม่หยุด
แต่ซือฝูชิงกลับไม่ได้มองมันเลยสักนิด
เธอล้างหน้าด้วยน้ำร้อนอย่างไม่เร่งรีบ หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดให้สะอาด แล้วเงยหน้าขึ้น
หน้าจอดูเหมือนจะสั่นอย่างรุนแรงอยู่ครู่หนึ่ง มันเบลอเพราะจับโฟกัสไม่ได้ในช่วงแรก
แต่ถึงจะเบลอก็ยังเห็นได้ว่าผิวหนังบนใบหน้าที่อยู่หน้ากล้องนั้นอิ่มน้ำจนแทบจะแตกได้
“…”
หน้าจอแสดงความคิดเห็นทั้งหมดหยุดลงในทันที
คำก่นด่าก่อนหน้านี้หายเกลี้ยง
ซย่าเซิงเขย่าเมาส์ด้วยความสงสัย “หลุดเหรอ”
“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะคะ” ผู้ช่วยเยาะเย้ย “พี่เซิง เธอรู้วิธีสร้างบรรยากาศจริงๆ เธอคิดว่าเบลอกล้องแล้วจะเทียบกับพี่ได้เหรอ”
พวกโฮสต์ไลฟ์สดมักจะทำอย่างนี้กัน พวกเขาจะไม่โผล่หน้ามาทั้งหมด แล้วใช้ฟิลเตอร์หลายชั้นเพื่อให้ดูลึกลับ
ก่อนที่ผู้ช่วยจะกดรีเฟรชเรียกหน้าจอขึ้นมาใหม่ ในที่สุดกล้องก็จับโฟกัสได้สำเร็จ
หน้าจอเผยให้เห็นใบหน้าของหญิงสาวอย่างเต็มที่
มันชัดเจนจนไม่ว