เทียนเฟิงก็โพล่งถามขึ้นว่า “ลูกไปถามเรื่องหมอแผนกหัวใจและปอดอะไรนั่นหรือยัง”
“ความจริงทางฝั่งนั้นก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากเหมือนกัน” จั่วเสียนอวี้ส่ายศีรษะ “แม้แต่หมอเจ้าของไข้ยังรู้แค่นามสกุล หนูเองก็กำลังรอโทรศัพท์อยู่ค่ะ”
“โอเค” จั่วเทียนเฟิงไม่ได้บีบคั้นอะไร พลันลุกขึ้นยืน “ถ้าถามได้เรื่องยังไงก็รีบติดต่อได้เลย พ่อแวะไปที่สถานีตำรวจก่อน ส่วนดาราตัวเล็กๆ นั่นก็รีบเรียกมาด้วย!”
จั่วเสียนอวี้พยักหน้ารับ
จั่วเทียนเฟิงยังไม่ทันได้ดื่มน้ำสักอึกก็รีบออกจากบ้านไปแล้ว
จากนั้นจั่วเสียนอวี้ก็จัดการเอกสารของบริษัทต่อ
ทว่าไม่นานหลังจากนั้นเสียงมือถือก็ดังขึ้น
จั่วเสียนอวี้กดรับสาย “ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ฉันเคยติดต่อคุณไปก่อนหน้านี้แล้วว่าอยากสอบถามเรื่องหมอที่แผนกหัวใจและปอดที่เคยพูดถึงค่ะ”
“คืองี้ค่ะคุณหนูจั่ว เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องส่วนตัวคนไข้ ทางเราเลยไม่สะดวกจะเปิดเผย” หมอพูดด้วยน้ำเสียงเกรงใจ “แน่นอนว่าฉันจะช่วยเอาเรื่องนี้ไปบอกหญิงสาวคนนั้นให้ ถ้าเธอเต็มใจก็จะติดต่อพวกคุณเอง”
“ได้ค่ะ รบกวนด้วยนะคะ” จั่วเสียนอวี้พยักหน้า แต่ยังนึกสงสัยอยู่บ้าง “คุณหมอบอกว่าหญิงสาว? หมอคนนี้อายุยังไม่มากเห