พอเธอยิ่งพูด ขอบตาก็ยิ่งแดงก่ำ แววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นอย่างปิดบังไม่มิด
เมื่อครู่หลินชิงเหยียนไปตรวจดูอาการที่โรงพยาบาลมาแล้ว
ทางโรงพยาบาลบอกว่าใช้เครื่องสำอางที่มีสารตะกั่วมากเกินไป ผิวหนังจึงระคายเคืองจนกลายเป็นแบบนี้
เพราะเคยผ่านการศัลยกรรมมาก่อน หลินชิงเหยียนจึงระมัดระวังใบหน้าตัวเองเป็นพิเศษ
ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวและเครื่องสำอางทั้งหมดของเธอต้องสั่งทำขึ้นโดยเฉพาะ ไม่มีทางมีสารตะกั่วเกินมาตรฐานแน่นอน
มีเพียงเมื่อวานตอนถ่ายทำรายการตอนที่สามของรายการ เธอกับซือฝูชิงใช้ห้องแต่งหน้าเดียวกัน
นอกจากซือฝูชิงแล้วจะมีใครแตะต้องเครื่องสำอางของเธออีกได้
หลินชิงเหยียนลุกขึ้นยืนแล้วพูดเสียงลอดไรฟัน “คุณเกลียดฉันมากขนาดนี้เลยเหรอ อยากทำให้ฉันเสียโฉมมากสินะ!”
“ฉันเป็นคนทำให้หน้าคุณกลายเป็นแบบนี้?” ซือฝูชิงเชิดใบหน้าของหลินชิงเหยียนขึ้นมาด้วยท่าทีเหมือนให้ความสนใจ “งั้นคุณคงประเมินฉันต่ำเกินไป”
เธอจัดทรงผมของตัวเองอย่างไม่ใส่ใจ หัวเราะเสียงต่ำ “ถ้าฉันอยากจะทำอะไรคุณจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงหน้าคุณหรอก เพราะแขนของคุณ ขาของคุณก็คงไม่เหลือ
เคยได้ยินท่าหักกระดูกเหลวเป็นน้ำของสำนักอู๋หลินไหม เลือดไหลไม่กี่หยดคนก็ตายแล้ว
