ลู่นอกทางกับเจ้านาย เรื่องนี้ฟ้าดินเป็นพยานได้”
เธอสนใจแต่เงินเท่านั้น
เธอช่างเป็นเด็กน่ารักไร้เดียงสาจริงๆ
อวี้ซวีเหิงเลิกคิ้วของเขาเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปยังอวี้ถัง น้ำเสียงของเขาไม่บ่งบอกอารมณ์ “ห้ามกินช็อกโกแลตหนึ่งเดือน”
อวี้ถังห่อเหี่ยวไปทันที
เธอเกาศีรษะ หรือว่าเธอยังประจบประแจงได้ไม่ดีพอ?
เธอต้องกลับไปตั้งใจเรียนรู้สักหน่อยแล้ว
เฟิ่งซานเพิ่งจะกล้าก้าวออกออกมาจากครัว เขากระแอมเบาๆ “พี่เก้า คุณหนูอวี้ถัง นี่มันก็ดึกแล้ว ผมจะส่งคุณซือกลับแล้วครับ”
อวี้ซวีเหิงส่งเสียงตอบรับ “อืม ไปเถิด”
อวี้ถังอำลาด้วยน้ำตาคลอเบ้า “ชิงชิง เธอต้องมาเยี่ยมฉันบ่อยๆ นะ”
มีเพียงชิงชิงเท่านั้นที่จะช่วยเธอจากเงื้อมมือของอาเก้าได้
ซือฝูชิงก้มลงก่อนจะยิ้มและลูบใบหน้าของอวี้ถัง “ตกลง”
เธอเก็บกล่องยาและเดินออกไป
อวี้ถังเอามือกุมใบหน้า “ฉันถูกชิงชิงทำให้เบี่ยงเบนแล้ว”
เฟิ่งซาน “…”
ทั้งๆ ที่เป็นสายเลือดเดียวกัน แต่ทำไมพี่เก้าของเขาถึงมีหลานสาวที่แตกแถวขนาดนี้
**
วันถัดมา
ซือฝูชิงไปที่โรงพยาบาลเมืองหลิน
ระหว่างทางเธอถือโอกาสตรวจสอบสถานะจัดส่งของพัสดุที่จีสิงจือส่งมาให้เธอ
พรุ่งนี้ของก็จะมาถึงเมืองหลินแล้ว
โชคชะตาของเธอถูก
