ันศีรษะไป “พี่เซี่ย ผมขอ…”
“ไม่ได้” เซี่ยอวี้ยักไหล่
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาช้าๆ ลงทะเบียนบัญชีและกดไลค์ให้โพสต์เวยปั๋วนั้น
**
นอกค่ายฝึก
สวี่รั่วถงยังคงรออยู่
เวยปั๋วของเธอเกินควบคุมไปแล้ว
ดูเหมือนว่าแฟนๆ ของเธอจะมีมากเป็นสองเท่าของเซี่ยอวี้ก็จริง แต่แฟนๆ ที่เคลื่อนไหวจริงๆ นั้นมีแค่หนึ่งในสิบของเซี่ยอวี้เท่านั้น
สวีรั่วถงไม่เคยคิดมาก่อนว่าเธอจะทำให้แฟนๆ ของเซี่ยอวี้ขุ่นเคืองใจจนระเบิดออกมาแบบนั้น
“ใจเย็นๆ…” สวีรั่งถงพยายามปลอบใจตัวเอง “ชิงเหยียนจะต้องมีวิธี ใจเย็นๆ”
เธอกลับไม่เห็นหลินชิงเหยียน แต่เป็นซือฝูชิงแทน
ซือฝูชิงเป็นที่สังเกตเห็นได้ง่ายจากการแต่งหน้าแนวพังก์ร็อก
สวีรั่วถงวิ่งไปขวางทางเธอทันที “ซือฝูชิง ฉันมีอะไรจะพูดหน่อย!”
ซือฝูชิงเงยหน้ามองเธอเล็กน้อย จากนั้นก็เผยสีหน้างุนงง “เธอเป็นใคร?”
“สวีรั่วถง!” สวีรั่วถงกัดฟัน “ฉันอยากจะบอกเธอว่า ฉัน ฉัน…”
ขอโทษ เธอพูดคำนั้นออกมาไม่ได้จริงๆ
ซือฝูชิงมองไปที่โทรศัพท์ เบี่ยงตัวหลบสวีรั่วถงแล้วเดินต่อไป
สวีรั่วถงกระวนกระวาย “เธอจะไปไหน ฉันยังพูดไม่จบเลย!”
“ไปหาชวีหลิงอวิ๋น” ซือฝูชิงรีดแขนเสื้อนอกให้เรียบก่อนจะหันหน้าไป นัยน์ตาจิ้งจอกของเธอยกโค้ง
