แม้แต่ตระกูลจั่วก็อยากจะเข้าไปอยู่ในศูนย์กลางวงสังคมเล็กๆ นั่นของเมืองซื่อจิ่ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลเฉินเลย
แม้ว่าตระกูลเฉินจะถือว่าเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองหลิน แต่ถ้าหากเป็นในเมืองซื่อจิ่ว ตระกูลเฉินก็ยังเทียบตระกูลเล็กๆ ไม่ได้เลย
ตระกูลเฉินจึงไม่กล้าละเลยคนเมืองซื่อจิ่ว
“สวัสดีครับ บ้านตระกูลเฉินครับ” ผู้นำตระกูลเฉินวางตัวต่ำต้อย “ไม่ทราบว่ามีเรื่องสำคัญอะไรหรือเปล่า ท่านจึงต้องโทรมาด้วยตัวเองอย่างนี้”
“มีเรื่องจริงๆ แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก” น้ำเสียงของอีกฝ่ายค่อนข้างเย็นชา “เมื่อต้นปีตระกูลเฉินได้รับคำสั่งซื้อจากเขตตะวันออกมูลค่าหนึ่งพันล้านหยวน”
“ใช่ๆๆ” ผู้นำตระกูลเฉินรับคำซ้ำๆ “ตระกูลเฉินจะจัดการคำสั่งซื้อนี้ให้ดีที่สุด ท่านวางใจได้เลยครับ”
“ไม่ต้องแล้วล่ะ เรายกเลิกคำสั่งซื้อนั้นไปแล้ว” อีกฝ่ายยิ้มอย่างเฉยเมย “พวกคุณเองก็ไม่จำเป็นต้องเตรียมตัวแล้ว”
หลังจากที่เขาพูดจบก็วางสายโดยที่ผู้นำตระกูลเฉินยังไม่ทันได้ตอบอะไรกลับไปเลย มีแต่เสียงวางสายดัง ตี๊ดๆๆ อันเย็นเยียบ
ผู้นำตระกูลเฉินหน้าซีดด้วยความตกใจ ในหัวพลันว่างเปล่า เขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก
“ที่รัก เกิดอะไรขึ้นคะ” คุณนายเฉินแทบรอไม่ไหว “บอก
