ับไปรายงานอาจารย์ก็พอ”
ท่านผู้เฒ่าจั่วตายแล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเขาด้วยล่ะ
อย่าว่าแต่ตระกูลจั่วเลย ต่อให้เป็นตระกูลใหญ่อันหนึ่งในเมืองซื่อจิ่วอย่างตระกูลอวี้ก็ไม่คู่ควรให้ตระกูลฟูจิยามะสนใจ
เหตุที่มาเมืองหลินก็เพื่อแค่ดูว่าศาสตร์องเมียวจิของตระกูลฟูจิยามะมีปัญหาอะไรไหม
ส่วนเรื่องอื่นไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขา
“ได้” บุรุษหนุ่มอีกคนพยักหน้า “กลับไปต้องขับอ้อมตงโจว ถ้าเจอคนในตระกูลจีเข้าคงไม่ดีแน่”
ตระกูลฟูจิยามะไม่กลัวใครทั้งนั้น แต่ถ้าต้องเผชิญหน้ากับตระกูลจีเพียงลำพังอาจต้องระวังตัวไว้บ้าง
ในเมื่อรัชศกต้าซย่า 704 บรรพบุรุษเก่าแก่ของตระกูลฟูจิยามะขอเรียนเส้นทางหยินหยางและธาตุทั้งห้าจากตระกูลจี ภายหลังถึงมีตระกูลฟูจิยามะก่อกำเนิดขึ้นมา
“ตระกูลจีไม่โผล่หน้าให้เห็นนานแล้ว พวกเขาจะมายุ่งเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ทำไม อีกอย่างหลายปีมานี้พวกเขาถดถอยลงเรื่อยๆ ไม่มีทางทัดเทียมกับตระกูลฟูจิยามะของเราได้หรอก” บุรุษหนุ่มโบกมือ “ไป กลับตงซังกันได้แล้ว”
**
ทางฝั่งค่ายฝึกซ้อมของรายการหนุ่มสาววัยใส
ระหว่างพัก หลินชิงเหยียนออกมาจากห้องซ้อมแล้วเดินตรงมาที่ห้องพักของตนเอง เอ่ยเสียงเย็นชา “กล่องวงจรปิดล่ะ”
ผู้ช่วยหยิบแฟล์
