งช้าๆ
ซือฝูชิงสัมผัสได้ถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปของอวี้ซีเหิง
ดูเหมือนว่ามันจะเริ่มตั้งแต่ตอนที่พวกเขาพูดคุยเรื่องฮ่องเต้อิ้นกันตอนที่กินข้าวด้วยกันมื้อนั้น
หรือว่าเขาเองก็เป็นแฟนคลับของฮ่องเต้อิ้นด้วย
พอเจอพวกเดียวกันก็เลยดีใจ พลอยทำดีกับเธอไปด้วยงี้เหรอ
ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง
ซือฝูชิงเข้าใจในทันที
ถ้าอย่างนั้นต่อไปเธอจะยกย่องฮ่องเต้อิ้นต่อหน้าเขาให้มากๆ ไม่แน่เงินเดือนของเธออาจจะเพิ่มขึ้นก็ได้
“คุณซือ ตัวตนของพวกเราจะเป็นนักธุรกิจที่กลับมาจากต่างประเทศนะ” เฟิ่งซานพูดเสียงเบา “คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น แค่คุ้มครองพี่เก้าก็พอ”
หน้ากากผิวหนังมนุษย์ก็ยังทำตามแบบใบหน้าของชาวตะวันตก
ซือฝูชิงท่าทางจริงจัง “เข้าใจแล้ว ซานเอ๋อร์ไม่ต้องห่วง ฉันทำให้ดูน่ากลัวก็ได้นะ อย่าได้ถูกหน้าตาน่ารักๆ ของฉันหลอกเอา”
เฟิ่งซาน “?!”
นี่มันชื่อเล่นบ้าบออะไรเนี่ย
แล้วยังน่ารักอะไรนั่นอีก!
เฟิ่งซานเหลือบมองมือของซือฝูชิง จากนั้นก็เลือกที่จะถอยหลังออกไปเงียบๆ
เขากลัวว่าจะโดนเธอน็อกในหมัดเดียว
“ไปกันเถิด” อวี้ซีเหิงเช็ดริมฝีปากของตนเอง ทุกอากัปกิริยาของเขาเต็มไปด้วยความสูงส่งสง่างามเหนือคนธรรมดาทั่วไป
ซือฝูชิงผลักรถเข็นและ
