มือขวาของตนเอง
แผลของเธอปริอีกแล้ว แถมยังมีเลือดซึมไหลออกมาด้วย
พูดได้คำเดียวว่าอนาถ
ซือฝูชิงใช้มือข้างขวาลูบศีรษะเด็กน้อยพลางบอกว่า “วันหลังอย่าเดินไปไหนซี้ซั้วรู้ไหม”
เห็นได้ชัดว่าเด็กสาวขวัญเสียไม่น้อย เพราะยืนแน่นิ่งตรงจุดเดิมไม่ได้สติพร้อมน้ำตาที่ไหลพรากไม่หยุด
ซือฝูชิง “…”
เมื่อก่อนพอใครเห็นเธอก็พากันวิ่งหนีกันทั้งนั้น เธอเลยปลอบใจเด็กน้อยไม่เป็น
“รีบไปหาพ่อแม่สิ” ซือฝูชิงเอ่ยถามอีกครั้ง “รู้ทางหรือเปล่า”
เด็กสาวพยักหน้าอย่างงงๆ ทว่าน้ำตากลับไหลหนักมากกว่าเดิม พลันชี้ไปที่มือของซือฝูชิงพร้อมเอ่ยเสียงสะอื้น “เลือด พี่สาว เลือด…”
“แผลนิดเดียว ไม่เป็นไรหรอก” ซือฝูชิงใช้มือขวายันตัวลุกขึ้นจากพื้นพร้อมรอยยิ้ม “หนูน้อยต้องรู้จักระวังความปลอดภัยรู้ไหม ครั้งหน้าไม่มีพี่สาวน่ารักแสนสวยแบบนี้คอยช่วยหนูแล้วนะ”
เด็กสาวกลับยืนงงงันจับจ้องเธอแน่นิ่ง
ซือฝูชิงลุกขึ้นยืน
ทว่าเธอกลับชาวาบไปทั้งขาเพราะการกระทำก่อนหน้านี้ วินาทีที่พอจะฝืนยืนได้กลับเซถอยหลังไปหลายก้าว
หมับ!
มีแขนมาประคองเอวเธอไว้ได้ทันเวลา
ขาร้อนผ่าวของชายคนนั้นทั้งสูงยาวแข็งแรง
ซือฝูชิงสัมผัสถึงความร้อนที่อยู่ภายใต้กางเกงชุดสูทตัวนั้นได้ชัดเจน
