ังหายนะมหาวิถี”
ทุกคนตกตะลึงและสงสัย มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรือ?
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่มีผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย
ลู่เยี่ยเห็นดังนั้นจึงกล่าวตัดบทว่า “เอาเถิด ข้าจะเปิดผนึกสมบัติชิ้นนี้เดี๋ยวนี้ เมื่อนั้นพวกเจ้าก็จะได้เห็นด้วยตาตนเอง”
“อะ… อะไรนะ?”
หญิงสาวในชุดดำเบิกตากว้าง กล่าวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “ท่าน… ท่านสามารถเปิดผนึกได้งั้นหรือ?”
คนอื่นๆ ก็แทบจะสงสัยว่าหูของตนเองฝาดไปหรือไม่
