ับปีศาจ และในดินแดนต้าเฉียนนี้ เผ่าหมอผีปีศาจของพวกเจ้าคือขุมกำลังปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด ต่อให้ไม่มีสงครามที่ด่านเทียนหลาง ในฐานะสมาชิกตระกูลลู ข้าก็จะเจริญรอยตามบรรพบุรุษของตระกูล เหยียบย่ำที่แห่งนี้ให้พินาศ!”
แววตาของลูเยี่ยปรากฏร่องรอยแห่งการรำลึกถึงอดีต ในตระกูลลูมีธรรมเนียมอย่างหนึ่งมาโดยตลอด เด็กตระกูลลูทุกคนหลังจากเริ่มอ่านออกเขียนได้ จะต้องจดจำวีรกรรมการสังหารปีศาจของบรรพบุรุษให้ขึ้นใจ ชื่อ พลังบำเพ็ญ และวีรกรรมของบรรพบุรุษเหล่านั้นล้วนได้รับการรวบรวมเรียบเรียงเป็นคัมภีร์ ซึ่งเป็นบทเรียนบังคับที่คนตระกูลลูทุกคนต้องศึกษามาตั้งแต่เด็ก ด้วยเหตุนี้ลูเยี่ยจึงเข้าใจได้ชัดเจนกว่าใครว่า แค้นเลือดระหว่างตระกูลลูกับเผ่าหมอผีปีศาจได้ผูกพันกันมานับร้อยปีแล้ว! ชื่อของคนในตระกูลที่ตายด้วยน้ำมือของเผ่าหมอผีปีศาจจวบจนทุกวันนี้ยังคงจารึกอยู่ในความทรงจำอย่างชัดเจน
ซุยอวิ๋นมีสีหน้าตายด้าน นิ่งเงียบไม่ปริปาก
ลูเยี่ยแหงนหน้าดื่มสุรา “ชื่อของท่านอารองของข้า เหล่าปีศาจทั่วหล้าล้วนรู้จักดี เพราะเหตุใดกัน? เพราะว่าชีวิตของเขาเต็มไปด้วยการสู้รบ มือทั้งสองเปื้อนไปด้วยเลือดของปีศาจ ทำให้พวกปีศาจเกลียดชังถึงกระดูกแต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้ และนับจากนี้ไป ทั้งใต้หล้าแห่งนี้จะต้องรู้ไว้ว่า ปีศาจทั้งหลายเกลียดชังที่สุดในโลกนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ท่านอารองของข้าเท่านั้น แต่ยังมีข้า ลูเยี่ย ด้วย!” แววตาของลูเยี่ยส
