ในแสงสีเลือดนั้นได้
แตที่มุมปากของลูเยี่ยกลับปรากฏรอยยิ้มเยาะ
“เจ้าหมอนี่คงคิดว่าวิชาพรางกายของตนไร้ที่ติ สามารถหลอกฟ้าข้ามทะเลได้สินะ” ลูเยี่ยเอ่ยเสียงเบา
ในฝ่ามือของเขามีเคล็ดวิชาลับสายหนึ่งก่อตัวขึ้นรออยู่ก่อนแล้ว เมื่อแสงสีเลือดที่แทบมองไม่เห็นนั้นพุ่งเข้ามา ก็พลันตกหลุมพรางโดยทันที ถูกเคล็ดวิชาลับผนึกไว้ในทันที ภายในลูกธนูหักซื่อจิ เสียงของ ‘ซื่อ’ เอ่ยเยาะหยันว่า
“กล้าใช้กลเล็กกลน้อยต่อหน้าสายตาอันเฉียบแหลมของท่านผู้อาวุโส ช่างโง่เขลาโดยแท้”
‘จิ’ เอ่ยสมทบว่า “ใช่แล้ว ใช่แล้ว”
“ดูเหมือนข้าจะกังวลมากเกินไป เจ้าหมอนี่ไม่ได้อันตรายอย่างที่ข้าคาดไว้” ลูเยี่ยเคล็ดวิชาลับโคจรไปมาบนฝ่ามือของลูเยี่ย แสงสีเลือดสายนั้นดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในผนึก แต่ก็ไม่อาจหลุดพ้นไปได้
