ายความน่าสะพรึงกลัวของดาบเมื่อครู่ได้เลย!”
ลูเยี่ย “…” การยอมรับว่าข้าแข็งแกร่งด้วยตัวเองมันยากขนาดนั้นเลยหรอ?
ลูเยี่ยก้าวเท้าเดินเข้าหาหนานถัว “มาถึงจุดนี้แล้ว พูดถึงเรื่องพวกนี้ไปจะมีประโยชน์อันใด?” สิ้นเสียงลูเยี่ยก็ตวัดดาบฟันออกไป
“สู้ก่อน!” หนานถัวหลบหลีกในทันที แต่ก็ยังถูกปราณดาบกวาดโดน ร่างกายสั่นคลอนจนถอยหลังไปหลายก้าว สีหน้าของเขาดูแย่ลงเรื่อย ๆ เจ้าเด็กนี่ต้องถูกแย่งชิงร่างไปแล้วแน่ ๆ! ไม่เช่นนั้นจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะสั่นคลอนตัวเขาที่อยู่ในขอบเขตแกนศักดิ์สิทธิ์?
“เจ้าไม่อยากรู้จริงๆ หรือว่าพวกผู้อาวุโสตระกูลลูเหล่านั้นยังอยู่หรือตายไปแล้ว?” หนานถัวตะโกนเสียงดังอย่างเกรี้ยวกราด
ลูเยี่ยฟันดาบออกไปอีกหนึ่งดาบ เขาไม่มีอารมณ์จะมาต่อความยาวสาวความยืดด้วยแล้ว หนานถัวโกรธจัด ร่วมมือกับลวีเนียวโจมตีพร้อมกัน
ตูม!
ปราณดาบคำรามก้อง ในชั่วพริบตาเท่านั้น หนานถัวและลวีเนียวก็ถูกซัดกระเด็นออกไป ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ต่อให้ร่วมมือกันก็ยังไม่อาจต้านทานคมดาบของลูเยี่ยได้! บรรพชนขอบเขตแกนศักดิสิทธิ์ทั้งสองแทบจะคลุ้มคลั่ง ลูเยี่ยคนนี้ถูกปีศาจเฒ่าตนใดแย่งชิงร่างไปกันแน่ ทำไมถึงได้แข็งแกร่งจนผิดมนุษย์มนาเช่นนี้?
“ฆ่า! เข้าไปพร้อมกัน สู้กับเขาจนถึงที่สุด!” หนานถัวตะโกนเสียงดัง จะเสียด่านเทียนหลางไปไม่ได้! มิเช่นนั้นขุมกำลังของต้าเฉียนจะกลับมาควบคุมด่านแห่งนี้อีกครั้ง ซึ่งจะส่งผลคุกคามอย่
