ากจะรู้นักว่ามหาวิถีในตัวเจ้าจะแปรเปลี่ยนไปในทิศทางใด”
เหยาเวยเฝ้ามองอย่างเงียบ ๆ รอคอยอยู่ตรงนั้น เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงต่อมา เหยาเวยพลันสังเกตเห็นอย่างฉับพลันว่า มหาวิถีในตัวลูเยี่ยเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน พลังบำเพ็ญทั้งร่างของลูเยี่ยก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในระดับหนึ่ง สิ่งนี้สามารถเห็นได้จากการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณรอบร่างของลูเยี่ย
“มหาวิถีเกิดการเปลี่ยนแปลง ยังทำให้พลังบำเพ็ญของตนเองเพิ่มขึ้นด้วยหรือ?”
เหยาเวยสูดลมหายใจเข้าอย่างหนาวเย็น นี่มันปีศาจที่มาจากที่ใดกัน ถึงได้ทำเรื่องเช่นนี้ได้สำเร็จในเวลาอันสั้นเพียงเท่านี้?
เพราะนางเคยผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกับเส้นทางแห่งมหาวิถี เหยาเวยถึงได้รู้ชัดว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้านี้ช่างมหัศจรรย์เพียงใด อย่างไรก็ตาม เหยาเวยสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า การเปลี่ยนแปลงบนร่างลูเยี่ยยังไม่สิ้นสุด ทว่ามันยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง!
เหยาเวยพยายามอดกลั้นความตกตะลึงในใจ และนางก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง ดูเหมือนนางจะประเมินเด็กหนุ่มในอาภรณ์สีดำผู้นี้ต่ำเกินไปมากนัก! พรสวรรค์ รากฐาน และมหาวิถีที่เขาครอบครองนั้น ล้วนเหนือกว่าที่นางจินตนาการไว้มากนัก
“น่าสนใจ ช่างน่าสนใจเหลือเกิน… หากองค์จักรพรรดิยังอยู่ ท่านก็คงจะรู้สึกประหลาดใจเช่นกันกระมัง?”
เหยาเวยพึมพำ
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงอย่างรวดเร็ว
ตูม!
