ี่ยนสภาพจิตใจไปแล้ว ต่างพากันจับตาความเคลื่อนไหวของเตาหลอมแห่งภัยพิบัติ ทุกคนกลัวจะถูกพลังหายนะโจมตี
ผู้พิทักษ์สุสานอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ลูเยี่ยแวบหนึ่ง ก่อนหน้านี้นางได้เห็นอย่างชัดเจนว่าลูเยี่ยใช้ลูกธนูหักฉีกกระชากม่านรัตติกาลนั้นออก จนเป็นเหตุให้เตาหลอมแห่งภัยพิบัติปรากฏกาย
“ท่านอาวุโสวางใจเถิด สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ข้าจะจัดการเอง”
ลูเยี่ยกล่าวเบา ๆ
ลูกธนูหักซื่อจิพุ่งย้อนกลับมาจากรอยแยกของม่านรัตติกาล มันพุ่งหนีสุดชีวิตด้วยความเร็วเหนือคณา ด้านหลังลูกธนูหัก เตาหลอมแห่งภัยพิบัติส่งเสียงคำรามก้อง ปล่อยลำแสงแห่งหายนะสีดำสายหนึ่งฟาดฟันเข้าใส่ลูกธนู
การไล่ล่าครั้งนี้ฉีกผ่านห้วงอากาศจนสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นต่างสังเกตเห็น และพากันขวัญหนีดีฝ่อ เพราะพวกเขาพบว่าลูกธนูหักและลำแสงแห่งหายนะสีดำนั้นต่างพุ่งตรงมายังบัลลังก์ดอกบัวทมิฬของผู้พิทักษ์สุสาน
มีคนตะโกนเสียงดัง
“รีบถอยเร็ว! อย่าให้มันแตะโดนเด็ดขาด!”
พวกสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวต่างตกใจสุดขีด กลัวว่าจะได้รับผลกระทบทั้งหมดจึงล่าถอยออกไปไกล
ผู้พิทักษ์สุสานจะไม่รู้สึกหวาดกลัวได้อย่างไร ในชั่วขณะนี้หัวใจของนางแทบจะหลุดออกจากลำคอ ทว่าท้ายที่สุดด้วยความเชื่อมั่นในตัวลูเยี่ย นางจึงข่มใจนิ่งไม่หลบเลี่ยง
ตูม!
ลูกธนูหักพุ่งมาด้วยเสียงหวีดหวิว ตกลงในฝ่ามือของลูเยี่ย เกือบจะพร้อมกันนั้น แสงหายนะสีดำก็ได้พุ่งเข้าโจมตีมา บรรดาสิ่
