่นฆ่าเหล่าปีศาจและกำจัดมารมานับไม่ถ้วนมีบารมีสูงมากคำพูดของเขาจึงไม่มีใครกล้าขัด
“หากบุตรเขยผู้เก่งกาจของข้ามาด้วยก็คงดี”
ฉินอูซางกล่าว “เขานั้นเกลียดชังตระกูลพานเข้ากระดูกดำอยากจะถล่มตระกูลพานด้วยมือตนเองใจจะขาด”
บุตรเขย?
ทุกคนต่างตกตะลึงไปชั่วครู่แต่แล้วก็เข้าใจทันทีว่าฉินอูซางกำลังพูดถึงใคร
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในเมืองหลวงพวกเขาต่างก็ได้ยินมาแล้วและก็รู้สึกตกตะลึงอย่างมากจนถึงตอนนี้พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าลูเยี่ยผู้เป็นผู้ฝึกดาบขอบเขตแท่นทองคำจะสามารถใช้พลังเพียงลำพังบุกเข้าวังหลวงและเหยียบย่ำราชวงศ์เซียงไว้ใต้ฝ่าเท้าได้อย่างไร
มันช่างเหนือความคาดหมายเหลือเกิน
“ได้ยินว่าพานหลานอวินคือสายลับของเทพมารจากนอกอาณาเขตดูเหมือนว่าตระกูลพานจะเป็นพวกทรยศทั้งตระกูลจริงๆ!”
มีคนกล่าวด้วยความรังเกียจ
“สุนัขจนตรอกย่อมพร้อมจะแว้งกัดยิ่งเป็นเช่นนี้พวกเรายิ่งต้องระวังตัว”
มูเทียนเย่เอ่ยกำชับเสียงทุ้มกลุ่มผู้แข็งแกร่งพูดคุยกันพลางมุ่งหน้าไปยังตระกูลพานตู้ม!
ทันใดนั้นเองเสียงแหวกอากาศอันแหลมคมและเร่งรีบก็ดังมาจากท้องฟ้า
มูเทียนเย่ฉินอูซางและคนอื่นๆต่างเงยหน้ามองขึ้นไปโดยไม่รู้ตัว
พวกเขาเห็นรุ้งปราณดาบสีเขียวสายหนึ่งทะลวงผ่านกลุ่มเมฆด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเทียบได้พุ่งผ่านท้องฟ้าเหนือเมืองชางโจว!
“เอ๊ะ! นั่นดูเหมือนจะเป็นศิษย์น้องลู!”
เยว่หนึ่งจืออุทานอย่างประหลาดใจ
นางมองเห็นร่างของเด็กหนุ่มในอ
