ใช้เลือดเนื้อของผูถูกแย่งชิงร่างเป็นรังไหมเพื่อฟูมฟักทารกมารแม้จะเรียกว่าทารกมารแต่แท้จริงแล้วมิใช่ทารกแต่เป็นสิ่งที่มีจิตเทวะและความทรงจำที่สมบูรณ์ของผูแย่งชิงร่าง!
ในสนามรบนอกอาณาเขตลูเยี่ยเคยเห็นเคล็ดวิชาลับและเล่ห์เหลี่ยมทำนองนี้มานับไม่ถ้วน
ลูเยี่ยกล่าวว่า “คำพูดที่นางเอ่ยออกมาเมื่อครู่ล้วนเป็นสิ่งที่เจ้าควบคุมจิตนางให้พูดออกมาใช่หรือไม่?”
“เจ้าดูออกตั้งแต่แรกแล้วหรือ?”
‘พานหลานอวิน’ รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างหากจะพูดให้ถูกต้องในขณะนี้พานหลานอวินถูก ‘ทารกมาร’ แย่งชิงร่างแล้วอาจเรียกได้ว่าเป็นตัวทารกมารเองเลยก็ได้
ลูเยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “เจ้าเพียงแค่ตอบข้ามาคำพูดเหล่านั้นมีกี่ส่วนที่เป็นความจริงและกี่ส่วนที่เป็นเรื่องโกหก?”
ทารกมารหัวเราะ “เจ้าลองทายดูสิ?”
“ถุย! มารดามันเถิด!”
ในส่วนลึกของนัยน์ตาลูเยี่ยปรากฏจิตสังหารอันบ้าคลั่งเขาชักดาบพิชิตมารออกมาและฟาดฟันเข้าใส่ทันที
เขามักจะสงบและมีสติอยู่เสมอทว่าในยามนี้กลับดูเหมือนจะถูกยั่วโทสะจนถึงขีดสุดเจตนาสังหารเดือดพล่านราวกับน้ำเดือดความโกรธลุกโชนราวกับเปลวเพลิงการฟันด้วยดาบพิชิตมารในครั้งนี้ระเบิดอานุภาพอันดุดันและทรงพลังถึงที่สุดออกมา!
ดวงตาของทารกมารฉายแววเหยียดหยามมันยกมือขึ้นกดลงมาอย่างไม่ใส่ใจ
เคร้ง!
เสียงดาบกรีดร้องอย่างโศกเศร้าดังขึ้นดาบพิชิตมารถูกมือข้างหนึ่งของทารกมารกดไว้แน่นหยุดชะงักกลางอากาศไม่สามารถดิ้นรนหลุดพ้นได้
“แค