ั้งหมดพากันบุกเข้ามาสังหารอย่างบ้าคลั่ง
“สู้”คนหนึ่งก็คลุ้มคลั่งยิ่งกว่าอีกคน
ลูเยี่ยไม่ลังเลแม้แต่น้อยเขาเรียกใช้ดาบพิชิตมารและเปิดฉากการสังหารครั้งใหญ่ทั่วทั้งราชวงศ์เซียงมีบรรพชนแกนศักดิ์สิทธิ์สามคนคือคอยคุ้มกัน
หนึ่งในนั้นคือขันทีเฝิงที่คอยดูแลพระราชวังซึ่งถูกสังหารไปแล้ว
อีกคนหนึ่งคือปรมาจารย์อาวุโสสูงสุดเซียงอวินเฮอที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
อีกคนก็คือจักรพรรดิตาเฉียนผู้ลึกลับที่เร้นกายจากโลกภายนอกไปเนิ่นนาน
และในขณะนี้บนเทือกเขาพันมังกรนั้นแม้แต่ผู้อาวุโสขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ก็ล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัสตั้งแต่ตอนที่ค่ายกลถูกทำลายจะมีทางเป็นคู่ต่อสู้ของลูเยี่ยได้อย่างไร?
ปัง! ปัง!
ปราณดาบพุ่งแหวกอากาศ
ผู้แข็งแกร่งกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าล้มลงทีละคนตายอย่างอนาถในทันที
ลูเยี่ยบุกทะลวงขึ้นสู่เทือกเขาพันมังกรด้วยท่วงท่าประหนึ่งพยัคฆ์ลงเขาตลอดทางไม่ว่าจะมีคนกี่คนที่พุ่งเข้ามาสังหารทั้งหมดล้วนถูกเขาสังหารอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานีเซียงอวินเฮอค่อยๆถอยร่นไปตลอดเมื่อเขาถอยไปถึงยอดเขาโดยรอบทั้งสี่ทิศแปดด้านนอกจากเขาแล้วไม่มีผู้ช่วยคนอื่นๆอีกเลย
ส่วนด้านหลังของลูเยี่ยเต็มไปด้วยซากศพและกลิ่นคาวเลือด!
“ตาเฒ่าเจ้ายังไม่กล้าแม้แต่จะทุ่มชีวิตเพื่อสู้ตายกับข้าอีกหรือ?”
ลูเยี่ยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
