กอาณาเขตเขาก็ยึดมั่นในความเชื่อจิตแห่งเต๋าหนึ่งมาโดยตลอดไม่ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้นไม่ว่าจะดีหรือร้ายล้วนเป็นประโยชน์ต่อตัวเขาทั้งสิ้น!
สิ่งที่เรียกว่าความยากลำบากและอุปสรรคเหล่านั้นมองย้อนกลับไปล้วนเป็นหินลับมีดเป็นสาเหตุแห่งการเปลี่ยนแปลงของตนเอง
นี่คือสภาวะจิตใจของลูเยียที่มีต่อตนเองต่อฟ้าดินและต่อเรื่องราวในโลก
เส้นทางมหาวิถีต้องพบพานฟ้าดินพบพานสรรพชีวิตและพบพานตนเองสิ่งที่สอดประสานกันอยู่ตลอดเวลาก็คือสภาวะจิตใจแห่งตัวตนที่แท้จริง
“ไม่รู้ว่าเจตจำนงดาบแห่งซิงซวีที่ข้าตระหนักรู้ถ่องแท้แล้วนี้จะทำให้ข้าสร้างเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาวิถีเช่นไรในขอบเขตแทนทองคำ…”
ในไม่ช้าลูเยียก็ก้าวออกจากดินแดนแห่งรังสรรค์วิถีเขาแทบจะอดใจรอไม่ไหวอีกต่อไป
