ยียพลิกฝ่ามือเก็บลูกธนูหัก ‘ซือจือ’ กลับเข้าไป
“หลังจากสลายพลังหายนะเทียนจินไปมากมายหลายวันนี้ไม่รู้ว่าประตูรังสรรค์วิถีที่อยู่บนขั้นบันไดหินขั้นที่สองของบันไดสวรรค์แห่งชิงหมิงจะรวมตัวสำเร็จแล้วหรือยัง?”
ลูเยียนั่งขัดสมาธิลงทันทีเขาสู่ซากปรักหักพังแห่งชิงหมิงอีกครั้งเขาคุ้นเคยกับเส้นทางเป็นอย่างดีเท้าเหยียบลงบนเงาร่างดาบแห่งวิถีอันลึกลับมุ่งตรงไปยังบันไดสวรรค์แห่งชิงหมิงทันที
เมื่อทอดสายตามองไปบนขั้นบันไดหินขั้นที่สองที่เต็มไปด้วยสายฝนแสงเจิดจ้าหลากสีมีประตูบานหนึ่งที่ปิดสนิทปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์ที่ทางเข้าประตูมีพลังแห่งมิติกาลเวลาหมุนวนอยู่อย่างลึกลับและแปลกประหลาดช่างน่าพิศวงยิ่งนัก
สำเร็จแล้ว!
ลูเยียเผยรอยยิ้มออกมาประโยชน์ที่ได้รับมากที่สุดจากการมาที่เขตหวงห้ามลึกลับที่สีครั้งนี้ก็คงไม่มีอะไรเกินกว่านี้แล้ว!
เขารีบก้าวเดินเข้าไปทันที
ตูม!
ประตูเปิดออกมิติกาลเวลาเปลี่ยนแปลงไปเมื่อทัศนวิสัยของลูเยียกลับคืนมาเขาก็พบว่าตนเองได้มาถึงโลกอันลึกลับแห่งหนึ่งแล้วโลกใบนี้ช่างแปลกประหลาดรอบด้านถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกจนไม่อาจเห็นทิวทัศน์ใดๆมีเพียงแม่น้ำสวรรค์สายหนึ่งที่ไหลเอื่อยกว้างใหญ่ลอยอยู่สูงบนท้องฟ้าสิ่งที่สั่นสะเทือนหัวใจผู้คนคือภายในแม่น้ำสวรรค์นั้นกำลังมีกระแสสายธารแห่งความโกลาหลไหลบ่าอย่างเชี่ยวกราก!
ใช่แล้วกระแสธารที่ก่อตัวจากกลิ่นอายฮุนตุนราวกับเป็นแม่น้ำสวรรค์กำลังไหลบ่าอยู่บนจุดส
