อย่างรวดเร็ว
แรกเริ่มนั้นมีเพียงเผ่าฉางที่รู้จากนั้นก็แพร่ไปทั่วแดนสวรรค์
ทำให้เหล่าเทพเซียนตกตะลึงในช่วงเวลาที่ดูคล้ายว่าสงบสุข
มรรคาจารย์กลับไปขจัดภัยให้แก่สรรพชีวิตและแดนสวรรค์อยู่เงียบๆ อีกครั้งแล้ว
ผู้ใดก็ตามที่ได้รับการสถาปนาเทพต่างก็มีใจชมชอบการต่อสู้และหยิ่งผยองทั้งสิ้น
ย่อมไม่ยอมได้รับการดูแลอยู่ร่ำไป
ทันใดนั้นบรรยากาศในการฝึกยุทธบนแดนสวรรค์ก็เข้มข้นขึ้นมาก
เผ่าฉางรู้จักมหาจักรพรรดิกระดูกวิญญาณเป็นอย่างดีจึงได้บอกเล่าตำนานไปทั่วแดนสวรรค์
และจากนั้นก็แพร่ไปถึงมหาพิภพจิตจรด้วย
ทำให้เหล่าผู้ศรัทธาแต้มเซ่นไหว้จิตใจตึงเครียดไปหมด
มารร้ายอมตะที่หาความสำราญจากการเข่นฆ่าได้หมายตาโลกคุนหลุนเอาไว้แล้ว
มหันตภัยแห่งวิถียุทธ์ก็กำลังจะมาถึง
ความกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อนปกคลุมไปทั่วมหาพิภพจิตจร
แม้ว่าพวกเขาจะเชื่อมั่นในตัวมรรคาจารย์แต่ก็ยังเป็นกังวลว่าจะเกิดเรื่อง
เพราะความสามารถของพวกเขาห่างชั้นจากมรรคาจารย์มากมายเหลือเกิน
การที่มรรคาจารย์แข็งแกร่งไม่ได้หมายความว่าโลกคุนหลุนต้องแข็งแกร่งด้วย
ณ จวนแห่งหนึ่งในมหาพิภพนิลเหลืองที่ห่างไกลออกไป
ทานเหยียนลืมตาขึ้นพ่นลมหายใจหนักๆ ออกมา
ความฮึกเหิมในดวงตาของเขายากจะปิดบังได้
“แม้แต่มารร้ายอมตะในตำนานก็ยังถูกมรรคาจารย์สยบ มรรคาจารย์ต้องแข็งแกร่งเพียงใดกัน เผ่าเหยียนเกาะขาใหญ่ผู้ทรงอำนาจได้แล้ว!”
ทานเหยียนพบเห็นโลกมามากเช่นเดียวกับฉางเยวี่ยเฉียน
เขาม
