แววตาของพานอวิ๋นจ้งฉายแววลนลานวูบหนึ่ง เอ่ยเสียงแข็งว่า “กู่เหยาผู้นั้นเป็นยอดฝีมือที่สำนักเต๋าหลิงซูของข้าเชิญมา จะเป็นเทพมารจากนอกอาณาเขตได้อย่างไร?”
ลู่เยี่ยยกมือชูแผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายขึ้น แล้วเอ่ยว่า “ตัวประหลาดนี่ถูกข้าสยบแล้ว เจ้าต้องการให้ทุกคนได้เห็นหรือไม่?”
พานอวิ๋นจ้งถึงกับน้ำท่วมปาก พูดไม่ออก
“ปีศาจกู่พิษเผาใจ? มิน่าเล่ากลิ่นอายของกู่เหยาเมื่อครู่ถึงได้ประหลาดนัก ที่แท้ก็เป็นเทพมารจากนอกอาณาเขตที่สวมหนังมนุษย์นี่เอง!”
ดวงตาของมู่เทียนเย่ฉายเจตนาฆ่าฟันออกมาอย่างรุนแรง จ้องมองไปทางพวกสำนักเต๋าหลิงซู “ต้วนชิงเฟิง พวกเจ้าสำนักเต๋าหลิงซูมีอะไรจะแก้ตัวอีกหรือไม่?”
ใบหน้างดงามของเวินซิ่วเจวี๋ยเต็มไปด้วยจิตสังหาร “สำนักเต๋าหลิงซูร่วมมือกับเทพมารจากนอกอาณาเขต หลักฐานชัดเจน จำเป็นต้องชำระบัญชี!”
จากนั้น สำนักอื่น ๆ ต่างทยอยกันแสดงจุดยืน
“เรื่องนี้ จำเป็นต้องมีคำอธิบายที่ชัดเจน!”
“ต้วนชิงเฟิง สำนักเต๋าหลิงซูของเจ้าคิดจะเป็นศัตรูกับคนทั้งใต้หล้าหรืออย่างไร?”
แต่ละคนต่างแผ่จิตสังหารพุ่งเป้าไปที่สำนักเต๋าหลิงซูด้วยความโกรธแค้น
