อคราหนึ่ง
ร่างของหวงเหลียนถังถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป ทะยานข้ามฟ้าไปกว่าสิบจั้งจึงสามารถทรงตัวให้มั่นคงได้ หวงเหลียนถังไม่ได้รู้สึกท้อแท้ ในดวงตาของเขากลับมีเจตจำนงแห่งการต่อสู้ลุกโชนประดุจเปลวเพลิง เขาเอ่ยเบาๆ ว่า “ไม่นึกมาก่อนเลยว่าในโลกมนุษย์เช่นนี้ จะยังมีคนเช่นเจ้าอยู่…”
ลู่เยี่ยเอ่ยตัดบท “อย่ามัวแต่พร่าม เร็วเข้า!”
ทุกคน: “…”
ก่อนหน้านี้ทุกคนล้วนรู้สึกว่าหวงเหลียนถังช่างหยิ่งผยองโอหังนัก ทว่ายามนี้เมื่อมองดูแล้ว ลู่เยี่ยกลับโอหังมิยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลย หรืออาจจะล้ำหน้าไปไกลกว่าเสียด้วยซ้ำ!
หวงเหลียนถังเผยยิ้มอย่างองอาจและโอ้อวด เขาหาได้กล่าววาจาให้มากความอีกต่อไป
ตูม!
ที่ด้านหลังของเขา รุ้งศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณเก้าสายที่เหมือนมังกรยาว พลันเกิดการเปลี่ยนแปลง แต่ละสายของรุ้งศักดิ์สิทธิ์เชื่อมต่อกันทั้งหัวและหาง แปรเปลี่ยนเป็นวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ทรงกลม เปล่งประกายระยิบระยับ ในชั่วพริบตาพลังลมปราณของหวงเหลียนถังพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังบำเพ็ญเต๋าน่าสะพรึงกลัว ต่างก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าเคร่งขรึมออกมา นี่มันเป็นขอบเขตตำหนักวิญญาณจริงหรือ? มันช่างผิดปกติเกินไปจริงๆ! หากไม่ใช่เพราะพวกเขามั่นใจว่าอีกฝ่ายมีพลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณ พวกเขาคงสงสัยว่าหวงเหลียนถังถูกปีศาจร้ายแย่งชิงร่างไปแล้ว
‘เจ้านี่ถึงกับจะหลอมรวมรุ้งศักดิ์สิทธิ์ต
