ต๋าเจิ้งชิงแห่งดินแดนหลิงชาง มีคัมภีร์วิถีเล่มนี้อยู่ ย่อมมีความหวังในการทำให้กองไฟให้ลุกโชติช่วงต่อไปได้
สิ่งที่ทำให้ลู่เยี่ยพูดไม่ออกคือ เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากฝึกฝนคัมภีร์วิถีนี้แล้ว ก็จะสามารถเปิดป้ายหยกเขียวที่เจ้าสำนักลวี่จิ้นหยวนแห่งสำนักเต๋าเจิ้งชิงทิ้งไว้ได้ ใครจะไปคิดว่ายังคงไม่ได้ผล!
“ข้าได้รับการสืบทอดวิชาจากสำนักเต๋าเจิ้งชิงแล้ว ทั้งยังฝึกฝนคัมภีร์นี้แล้วด้วย หรือว่าเป็นเพราะขอบเขตของข้ายังต่ำเกินไป จึงไม่สามารถเปิดป้ายนี้ได้?”
ลู่เยี่ยพึมพำเบาๆ ทันใดนั้นลู่เยี่ยก็สังเกตเห็นว่า แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายที่มีรูปร่างคล้ายไม้เท้าสีดำซึ่งวางอยู่ด้านข้าง ราวกับฟังคำพูดของเขาออก มัน ‘พยักหน้า’ เบาๆ หนึ่งที
ให้ตายเถอะ! ที่แท้ก็เป็นเพราะขอบเขตของเขายังต่ำเกินไปจริงๆ ด้วย ลู่เยี่ยไม่สนใจเรื่องเหล่านี้อีกต่อไปแล้ว ทุ่มเทจิตใจทั้งหมดให้กับการฝึกฝน เขามีวัตถุดิบสำหรับการฝึกฝนอย่างเพียงพอ จึงไม่จำเป็นต้องกังวลกับเรื่องนี้
วันเวลาผ่านไปทีละวัน ในไม่ช้าเวลาสำหรับการประลองเดิมพันชีวิตก็มาถึงอย่างเงียบงัน
