เติงเทียนกล่าวอย่างไม่พอใจ “มีอะไรก็รีบพูดมา!”
ชายสวมมงกุฎหยกอารมณ์ดีมาก ไม่สนใจท่าทีของเติงเทียนเลย กล่าวว่า “การประลองมหาวิถีครั้งนี้ หากฝ่ายพวกเราชนะ ก็อยากขอความช่วยเหลือจากทุกท่าน”
“ช่วยเหลือ?”
จิ่วคุนอดหัวเราะเยาะไม่ได้ “คงไม่ใช่อยากให้พวกเราเป็นโล่เพื่อช่วยพวกเจ้าเก็บผลทองคำโลหิตหงส์กระมัง?”
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียดสี
เซียงหลิวเฟิงและลาสีดำรู้สึกอับอายเล็กน้อย
พวกเขาเป็นศัตรูกับพวกทายาทเผ่าปีศาจเหล่านี้ ก็เพราะต้องการใช้คนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์เป็นโล่ สุดท้ายก็โดนซ้อมจนปางตาย
“ไม่ใช่”
จงหลี่ซีที่เงียบงันมาตลอดพูดขึ้นอย่างกะทันหัน “หากพวกเราชนะ พวกเจ้าช่วยพวกเราตามหาคนคนหนึ่ง”
ทุกคนตกตะลึงทันที จึงตระหนักได้ว่าการมาของจงหลี่ซีและคนอื่น ๆ ไม่ได้มีเพียงเพื่อระบายความโกรธให้เซียงหลิวเฟิงเท่านั้น แต่มีจุดประสงค์อื่นด้วย
เติงเทียนถาม “พูดให้ชัดเจนก่อน พวกเจ้าตามหาใคร?”
“ผู้อาวุโสที่สำคัญยิ่งสำหรับพวกเรา ส่วนชื่อของเขาพวกเราไม่ทราบแน่ชัด”
จงหลี่ซีกล่าว “แต่สิ่งที่แน่นอนคือ บุคคลผู้นี้อยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ในตอนนี้”
