งแนบเนียน นอกเสียจากมีขั้นที่สูงกว่าพวกเขา มิเช่นนั้นจะไม่เผยจุดบกพร่องแม้แต่น้อย!
นั่นหมายความว่าจิตเทวะและเนื้อหนังของบรรพชนหลินชวนและศิษย์พี่ชิวเซิง ล้วนถูกมารวิญญาณพันลักษณ์ที่เพิ่งปรากฏเมื่อครู่กลืนกินไปแล้ว ไม่มีโอกาสฟื้นคืนชีพอีก
ลู่เยี่ยประสานมือร่ายคาถา ใช้เคล็ดวิชาการนำทางสู่ฝั่งแห่งนิพพาน เปลวเพลิงสีทองสายหนึ่งลอยลงมาเผาร่างของชิวเซิงให้กลายเป็นเถ้าถ่าน
หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวมองดูทุกสิ่งอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่รู้สึกสงสารน้องชายที่ดีคนนี้ของนางเล็กน้อย
“พี่สาว ท่านพอจะมองออกหรือไม่ว่าดาบเล่มนี้มีที่มาอย่างไร?”
ลู่เยี่ยเดินเข้ามายื่นดาบพิชิตมารในมือให้หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวดู
หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวจ้องมองอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ดาบเล่มนี้เสียหายหนักมาก ข้าเห็นเพียงแต่อาจจะเป็นดาบเล่มนี้ถูกกัดกร่อนด้วยพลังภัยพิบัติที่แปลกประหลาด ทำให้มีกลิ่นอายที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง หากไม่ระวังจะถูกมันย้อนกลับมาทำร้าย!”
หลังจากเว้นจังหวะเล็กน้อย นางเอ่ยเตือนว่า “เจ้าไม่ควรหยิบดาบเล่มนี้มาใช้โดยง่าย”
ลู่เยี่ยพยักหน้า เก็บดาบพิชิตมารเข้ากล่องดาบและผนึกมันไว้อีกครั้ง
“ที่นี่คือที่ใด เหตุใดถึงมีกลิ่นอายที่แปลกประหลาดและชั่วร้ายมากมายเช่นนี้?” หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียวกวาดสายตามองไปรอบๆ
ลู่เยี่ยรีบเตือนว่า “พี่สาวรีบกลับไปเถิด อย่าได้สูญเสียพลังไปมากกว่านี้อีกเลย”
หญิงสาวในอาภรณ์สีเขียว
