เพียงแต่ สิ่งที่ทำให้ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณปวดหัวก็คือ อาจู่ช่างเหมือนคนไร้สติ กระทั่งตอนนี้ก็ยังคงจงรักภักดีต่อลู่เยี่ยอย่างหมดหัวใจไม่เสื่อมคลาย!
‘หากเติงเทียนเห็นว่าอาจู่ที่เขาให้ความเคารพอย่างระมัดระวัง ยินดีที่จะเคารพเด็กหนุ่มขอบเขตตำหนักวิญญาณผู้หนึ่งเป็นท่านใต้เท้า ไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรหนอ’
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณคิดในใจ น่ากลัวว่า… คงจะพูดไม่ออกยิ่งกว่าตนเองกระมัง?
……
รัตติกาลมืดมิดราวหมึก ทั่วทั้งฟ้าดินรกร้างว่างเปล่า
สถานที่ที่ถูกเรียกว่าทิวเขาจิ่วหลิง เป็นเทือกเขาที่ทอดยาวสลับซับซ้อน
ท้องฟ้าเหนือเทือกเขา มีเมฆฟ้าผ่าสีม่วงประหลาดปกคลุมอยู่ มีเสียงฟ้าผ่าที่ทำให้ผู้คนรู้สึกตระหนกตกใจดังมาเป็นระยะ ๆ
“จำไว้ให้ดี ต้องพกป้ายประจำตัวของสำนักติดตัวไว้ด้วย หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ให้บีบทำลายป้ายทันที ข้ากับเยว่หนิงจือและลี่ชิวอวี่จะรีบมาช่วยเหลือพวกเจ้าโดยเร็วที่สุด”
ผู้อาวุโสห้าฉือเซียวกำชับอย่างจริงจัง
ทิวเขาจิ่วหลิงอาจไม่ถึงขั้นอันตรายมากนัก แต่หากไม่ระมัดระวัง ก็อาจถึงแก่ชีวิตได้
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เหตุการณ์เช่นนี้ก็เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว
