ทุกคนต่างสภาพน่าเวทนาและดูทุลักทุเล ใบหน้าซีดเผือด
“ลู่เยี่ยผู้นี้สมควรตายจริง ๆ!!”
“เจ้าเด็กสารเลวนี้ช่างไร้ซึ่งความยับยั้งชั่งใจ ข้าขอรับรองว่าในภายภาคหน้าเขาจะต้องตายอย่างอนาถ”
“สำนักกระบี่เก้าสวรรค์ข้าขอรับรองว่าในภายภาคหน้าเขาจะต้องตายอย่างอนาถ”
ผู้อาวุโสของราชวงศ์เซี่ยงโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ ดวงตาแทบจะถลนออกมา ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป ถึงกับพ่นคำสาปแช่งออกมาตรง ๆ ด้วยความโมโหอย่างสุดขีด
ทั้งหมดนี้ ก่อให้เกิดความตกตะลึงขึ้นในสถานที่นั้น
บรรดาผู้อาวุโสสำนักวิญญาณราชันย์ดาราและสำนักดาบพันราตรีต่างก็เริ่มกังวล กลัวว่าลูกศิษย์ของตนจะถูกทำร้ายเช่นกัน
ยังดีที่หลังจากลูกศิษย์ของแต่ละสำนักกลับมาแล้ว ไม่พบว่าเกิดเหตุการณ์คล้ายกันอีก สิ่งนี้ทำให้พวกเขาต่างก็แอบถอนหายใจโล่งอก
บุตรหลานแปดตระกูลใหญ่แห่งตระกูลผู้พิทักษ์แผ่นดินก็กลับมากันหมดแล้ว
ยกเว้นบุตรหลานตระกูลเซี่ย ส่วนบุตรหลานของตระกูลคนอื่น ๆ ล้วนเคราะห์ร้าย มีบาดแผลติดตัวกันมาทั้งนั้น
แต่สิ่งที่ทำให้ผู้อาวุโสของแต่ละตระกูลรู้สึกโล่งใจคือ พลังบำเพ็ญของพวกเขาไม่ได้ถูกทำลาย!
