กล่าวจบ เขาก็ไพล่มือไว้ด้านหลัง ผิวปากเบา ๆ แล้วค่อย ๆ เดินจากไปอย่างไม่รีบร้อน
ทุกคน “……”
เหตุใดคนนี้ถึงแปลกประหลาดอย่างนี้?
เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ภารกิจในดินแดนลับหุบเขาสมุนไพรวิญญาณจะสิ้นสุดลงในวันนี้
ภายนอกหุบเขาสมุนไพรวิญญาณ
บรรดาผู้อาวุโสของสำนักต่าง ๆ ทั้งสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ สำนักเต๋าหลิงซู สำนักวิญญาณราชันย์ดารา สำนักดาบพันราตรี ราชวงศ์เซี่ยง และสำนักอื่น ๆ ต่างเฝ้ารอด้วยความคาดหวัง
การแข่งขันในหุบเขาสมุนไพรวิญญาณในครั้งนี้ ใครจะได้รับผลประโยชน์มากที่สุด และคว้าชัยชนะไปได้?
บุตรหลานของตระกูลใดจะทำผลงานได้แย่ที่สุดในการแข่งขัน และกลายเป็นผู้แพ้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด?
“ฉือเซียว ข้าขอเอ่ยไว้ก่อนว่า หากลู่เยี่ยเกิดประสบอันตราย หากเกิดพลังบำเพ็ญถูกทำลายขึ้นมา พวกเจ้าสำนักกระบี่เก้าสวรรค์อย่าได้ละเมิดกฎเกณฑ์ โดยการโจมตีเพื่อแก้แค้น!”
ทันใดนั้น พานอวิ๋นจ้งผู้อาวุโสแห่งสำนักเต๋าหลิงซูก็เอ่ยปากขึ้นอย่างช้า ๆ
ฉือเซียวยืนนิ่งเงียบไม่พูดจา
ลี่ชิวอวี่ทนไม่ไหวจึงเอ่ยขึ้น “ท่านผู้เฒ่าช่างใจแคบเสียจริง เหตุใดจึงเอาแต่พุ่งเป้าไปที่ศิษย์น้องลู่ของข้า?”
