ส่วนเรื่องแก่นแท้ปราณไม้แรกกำเนิดที่ชายหนุ่มผมสีโลหิตเคยกล่าวถึง ก็เป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ
คำพูดของปีศาจกู่พิษเผาใจ ไม่สามารถเชื่อได้แม้แต่คำเดียว
ลู่เยี่ยหันกลับมาที่หน้าสระน้ำที่แห้งเหือด
“พวกท่านตายจากการสังหารมารสวรรค์จากต่างภพ ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกท่านต้องถูกทอดทิ้งอย่างไร้เกียรติเช่นนี้”
ลู่เยี่ยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สองมือร่ายเคล็ดวิชา ใช้เคล็ดวิชาลับที่เกี่ยวข้องกับการส่งวิญญาณของพระพุทธศาสนา
การนำทางสู่ฝั่งแห่งนิพพาน!
ในสนามรบนอกอาณาเขต ทุกคนต่างก็รู้เคล็ดวิชาลับนี้ เพื่อส่งสหายร่วมรบที่สละชีพในสนามรบไปสู่สุคติ
ระลอกคลื่นสีทองที่แผ่ซ่านพลังลมปราณอันศักดิ์สิทธิ์และบริสุทธิ์ขยายออกไป ปกคลุมกองกระดูกขาวที่สูงเทียมภูเขาเหล่านั้น
ไม่นานนัก ร่างของลวี่จิ้นหยวนเจ้าสำนักเจิ้งชิงและกระดูกเหล่านั้นล้วนลุกไหม้ขึ้นในเปลวไฟสีทอง สุดท้ายทั้งหมดต่างกลายเป็นเถ้าถ่าน
ผงธุลีคืนสู่ผงธุลี ดินคืนสู่ดิน
“ทุกท่าน ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ!”
ลู่เยี่ยประสานมือคารวะ สีหน้าเคร่งขรึมแสดงความเคารพ
ในห้วงสติครึ่งหลับครึ่งตื่น ลู่เยี่ยนึกถึงภาพความทรงจำในช่วงสามปีที่อยู่ในสนามรบนอกอาณาเขต
