ลูเยี่ยพกสมบัติล้ำค่าจากเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ติดตัวมาด้วยสองชิ้น
หนึ่งคือกล่องดาบเจ็ดชุน อีกหนึ่งคือจานดาราอำพรางเวหา
และสิ่งที่เกิดความผิดปกติในตอนนี้ก็คือ จานดาราอำพรางเวหา นั่นเอง
สมบัติล้ำค่าที่ทำมาจากกระดองเต่า ‘เต๋าวิญญาณแห่งสุญญากาศ’ ตัวจานเป็นสีดำขนาดเท่าฝ่ามือ มีรูปร่างคล้ายเข็มทิศ บนผังมีลวดลายเต็มไปด้วยรอยจารึกวิถีซับซ้อนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
เมื่อลูเยี่ยถือสมบัติชิ้นนี้ไว้ในมือ รอยจารึกวิถีบนพื้นผังเข็มทิศก็เรืองแสงเป็นจุดๆ คล้ายดวงตารวมตัวกันเป็นรูปลูกศรหมุนไปมา
ในที่สุดลูกศรก็ชี้ไปยังทิศทางลึกเข้าไปในภูเขา ลูเยี่ยอดประหลาดใจไม่ได้
เจ้าสำนักเวินซิวเจวียเคยกล่าวไว้ว่า การถือสมบัติล้ำค้านี้จะสามารถผ่านทะลวงเข้าไปในพื้นที่หมอกที่แปลกประหลาดผิดธรรมดาบางแห่งในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ได้ แม้จะถูกขังอยู่ในที่ใดก็ตาม ด้วยสมบัติล้ำค้านี้ย่อมสามารถค้นหาเส้นทางเพื่อเอาชีวิตรอดได้
แต่ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในหุบเขาสมุนไพรวิญญาณ ทิศทางที่เข็มทิศซ่อนเร้นชี้ไปนี้บ่งบอกถึงอะไรกันแน่?
ลูเยี่ยถาม “ศิษย์พี่เหมิง ในหุบเขาสมุนไพรวิญญาณนี้มีที่อันตรายใดๆ หรือไม่?”
เหมิงฮ่าวส่ายหน้าและให้คำตอบที่ยืนยัน “ไม่มี”
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ดินแดนลับหุบเขาสมุนไพรวิญญาณจะเปิดทุกๆ สิบปีครั้ง และถูกสำรวจซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนนับไม่ถ้วน อย่าว่าแต่อันตรายเลย แม้แต่ ‘วิญญาณราตรีพิศวง’ ที่เคยอาศัยอยู่ในดินแดนลับ
