่วนใหญ่เป็นสมบัติล้ำค้าระดับแกนทองคำ และสมุนไพรวิญญาณที่จำเป็นสำหรับการรักษาบาดแผล
หินวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณที่จำเป็นสำหรับการฝึกฝนนั้น มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น
ลูเยี่ยก็เข้าใจดี ใครเล่าจะนำทรัพย์สมบัติทั้งหมดติดตัวมาเวลาออกไปฝึกฝน
โดยเฉพาะครั้งนี้ที่มาที่เขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ ทุกคนล้วนมาเพื่อแสวงหาโชควาสนา จนแทบอยากถือเพียงกระสอบเปล่ามาเท่านั้น
ใครเล่าจะนำทรัพยากรฝึกฝนที่ไม่จำเป็นมากมายเหล่านั้นมาด้วย?
ในชั่วพริบตา ลูเยี่ยก็มาถึงด้านหนึ่งของหน้าผานั้น
“สหายเต๋าลู ข้าก็หมายตาสมุนไพรเถาเงินมรกตนี้เช่นกัน”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังมาจากบนหน้าผา ลูเยี่ยเงยหน้าขึ้นมอง เห็นชายหนุ่มผมสีเทาปรากฏตัว
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฮวาเทียนเฟิ่ง ศิษย์หลักแห่งสำนักดาบพันราตรี!
“ช่างบังเอิญเหลือเกิน” ลูเยี่ยหัวเราะพลางกล่าว
“ถ้าเช่นนั้น ท่านคิดว่าควรจะแบ่งกันอย่างไรดี?”
ดวงตาของฮวาเทียนเฟิ่งฉายแววคมกริบราวสายฟ้า กล่าวว่า
“ต่อสู้กันสักตั้งดีหรือไม่?”
ลูเยี่ยนวดคิ้วของตนเอง ถอนหายใจพลางกล่าวว่า
“ท่านให้ความเคารพตระกูลลู และเคารพนับถือท่านอารองของข้าแล้ว ข้าจะกล้าลงมือกับท่านได้อย่างไร?”
เขาชี้ไปที่สมุนไพรวิญญาณต้นนั้น “ท่านเอาไปเถิด”
ฮวาเทียนเฟิ่งส่ายหน้าพลางกล่าว
“โอกาสไม่ใช่สิ่งที่ควรจะมอบให้กัน ข้าไม่ยอมรับการเสียสละเช่นนี้”
ลูเยี่ยหัวเราะพลางกล่าว “มองออกแล้ว ท่านแค่อยากต่อสู้เท่านั้น!”
เขากระโดดขึ้นไปบ
