เหมิงฮาวใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าสลด ทุบอกกระทืบเท้าด้วยความกังวลใจ ผู้คนที่มองดูการต่อสู้จากระยะไกลต่างก็เป็นกังวลแทนลูเยี่ย ตัวคนเดียวเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งมากมาย ไม่เสียดายชีวิตที่ต้องสู้จนตาย เพียงเพื่อไม่ให้ชื่อเสียงของสำนักกระบี่เกาสวรรค์ต้องมัวหมอง ช่างน่าเศร้ายิ่งนัก!
แต่ไม่นานหลังจากนั้น ผู้คนก็พบว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
ลูเยี่ยที่มีใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ตกอยู่ท่ามกลางการล้อมโจมตีมานานแล้ว ดูเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อแต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะล้มลงเลย ตรงกันข้าม บรรดาคู่ต่อสู้ที่รุกเข้าหาเขากลับบาดเจ็บสาหัสไม่หยุด ร่างกระเด็นออกไปนอนเกลื่อนกลาด ล้วนสลบไสลไม่ได้สติ!
“มันไม่ถูกต้องนี่ คนผู้นี้แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว แต่ทำไมคนที่ล้มลงกลับเป็นคู่ต่อสู้ของเขากันหมด?” เซี่ยเปาสูเต็มไปด้วยความสับสน หมัดแต่ละหมัดของลูเยี่ยดูเหมือนจะอ่อนแรงไร้พลังธรรมดาสามัญ แต่ทุกหมัดกลับสามารถทำลายคู่ต่อสู้ได้คนหนึ่ง ซัดพวกเขากระเด็นออกไปจนสลบไสลไม่ได้สติดูราวกับถอนรากถอนโคน
เคล็ดวิชาลับและสมบัติล้ำค่าทั้งหมดที่โจมตีลูเยี่ย แม้จะดูเหมือนทำให้เขาทุลักทุเลต้องกระอักเลือดออกมาไม่หยุด แต่ที่น่าแปลกคือ ไม่มีอะไรที่สามารถเอาชนะเขาได้อย่างแท้จริง!
“หรือว่าคนผู้นั้นกำลังแสร้งทำ?” ฮวาเทียนเฟิ่ง มั่วไฉ่หนี และคนอื่นๆ ต่างมีความคิดนี้ผุดขึ้นพร้อมกันในใจ
เกิดการเปลี่ยนแปลงในสนาม เคล็ดวิชาล
