เมื่อทางเข้าสู่ดินแดนลับหุบเขาสมุนไพรวิญญาณปรากฏขึ้น เหล่าศิษย์ของกองกำลังใหญ่ต่างๆ ก็เริ่มลงมือทันที
ไม่นานนักในที่นั้นก็เหลือเพียงแค่ผู้แข็งแกร่งขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นผู้นำเท่านั้น
“ไม่รู้ว่าศิษย์น้องลูและคนอื่นๆ จะสามารถอยู่รอดได้นานถึงสามวันหรือไม่” เยว่เหนิงจือกล่าวเบาๆ
ด้วยจำนวนกองกำลังที่พุ่งเป้าไปที่ลูเยี่ยมากถึงเพียงนี้ ย่อมคาดการณ์ได้ว่าเมื่อไปถึงหุบเขาสมุนไพรวิญญาณแล้ว ลูเยี่ยและศิษย์ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ทั้งหมดจะถูกหมายหัวอย่างแน่นอน!
ลิ่วชิวอวี่ถอนหายใจเบาๆ แล้วกล่าวด้วยความกังวลว่า “ข้าหวังเพียงว่าพวกเขาจะไม่เป็นอันตราย”
ผู้อาวุโสห้าฉือเซียวมีสายตาที่แปลกประหลาด ถึงเวลานี้แล้วพวกเจ้าสองคนยังจะเล่นละครอะไรกันอีก!
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่พวกเจ้าจะไม่รู้หรือว่าพลังต่อสู้ของลูเยี่ยนั่นท้าทายสวรรค์ถึงเพียงใด?
ณ ที่ห่างออกไป พานอวิ๋นจงแห่งสำนักเต๋าหลิงซู เชียงป่อฉวีแห่งราชวงศ์เซี่ยง รวมถึงคนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะเยาะ
พานอวิ๋นจงกล่าวเสียงเย็นชาว่า
“ฉือเซียว ตามกฎของการแสวงหาโชค หากมีใครถูกทำลายพลังบำเพ็ญในระหว่างการแข่งขัน ก็จะไม่สามารถโทษผู้อื่นได้!”
คำพูดนี้เกือบจะบอกอย่างชัดเจนว่า พลังบำเพ็ญของลูเยี่ยจะถูกทำลาย
ลิ่วชิวอวี่สีหน้าเย็นชากล่าวว่า “อย่าพูดจาเหลวไหล หากเป็นคนของสำนักเต๋าหลิงซูถูกทำลายพลังบำเพ็ญเล่า?”
“ช่างเป็นความคิดที่เลื่อนลอย!” พานอวิ๋นจงหัวเราะเสียง
