ะหลาดมาก ก้าวเดินอย่างสบายอารมณ์
ดวงตาเต็มไปด้วยความลึกล้ำและโบราณ แม้จะเดินอยู่ในเขตหวงห้ามที่เต็มไปด้วยอันตรายและความลึกลับ
แต่กลับดูราวกับกำลังเดินเล่นในสวนอย่างไม่มีสิ่งใดกังวล
“ความฝันอันยาวนานสามพันปี เมื่อตื่นจากความฝัน ช่างรู้สึกราวกับอยู่คนละภพคนละชาติ”
บนหลังลาสีดำ มีชายชุดดำที่มีท่าทางเกียจคร้านนั่งอยู่
ใบหน้าของชายผู้นั้นดูเยาว์วัย แต่แววตาที่มองไปรอบๆ กลับเจือไปด้วยความหนักแน่นของกาลเวลา
“ประมุขน้อย นายท่านผู้เฒ่าได้กำชับไว้แล้ว การจัดให้ท่านออกมาในครั้งนี้ ก็เพื่อเก็บ ‘ผลทองคำโลหิตหงส์’ จากต้นชิงถงศักดิ์สิทธิ์
และท่านไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากเขตหวงห้ามลึกลับนี่ ตลอดจนไม่ได้รับอนุญาตไปยังเขตหวงห้ามอื่นๆ ในเขตหวงห้ามลึกลับนี้…”
ชายหนุ่มชุดดำโบกมือขัดจังหวะ “รู้แล้วๆ ช่างจู้จี้จุกจิกจริงๆ!”
“ประมุขน้อย ครั้งนี้ในเขตต้องห้ามมีวิญญาณราตรีพิศวงกระจายอยู่ไม่น้อย พวกมันก็จ้องจะเอาผลทองคำโลหิตหงส์เช่นกัน ท่านต้องไม่ประมาทเป็นอันขาด” ลาสีดำกล่าวต่อ
“หากกลับไปมือเปล่า เกรงว่าจะทำให้นายท่านผู้เฒ่าผิดหวัง หากนายท่านผู้เฒ่าโกรธขึ้นมา…”
ดวงตาของชายชุดดำหรี่ลงแล้วกล่าวว่า “เข้าใจแล้ว! แต่ว่าก่อนจะลงมือ ข้าจะต้องไปหาผู้ช่วยบางคนก่อน”
ลาสีดำชะงักไปครู่หนึ่ง “ผู้ช่วยหรือ?”
ชายหนุ่มชุดดำยิ้มเล็กน้อย “จะถือว่าเป็นพวกพลีชีพก็ได้ เพราะต้นชิงถงศักดิ์สิทธิ์ต้นนั้น หยั่งรากลึกอยู่ในหุบเหวโลหิตส
