ู้อาวุโสบางคนตกตะลึงในใจไม่อาจสงบได้
พวกเขาต่างรู้ดีหากลีชิวอวี่ก้าวออกจากประตูสำนักย่อมสามารถข้ามขอบเขตไปสังหารปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์บางคนได้!
แต่ลีชิวอวี่กลับพ่ายแพ้ไม่จำเป็นต้องคิดเลยหากเปลี่ยนเป็นลูเยี่ยไปยังโลกมนุษย์ปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ธรรมดาทั่วไปย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้!
“ทุกท่านอย่าประเมินข้าสูงเกินไปและอย่าประเมินศิษย์น้องลูเยี่ยต่ำไปด้วย!”
ลีชิวอวี่ฝืนประคองร่างกายลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก
“อัจฉริยะเช่นเขาไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับขอบเขตตำหนักวิญญาณของมนุษย์โลกได้เลย!”
ลีชิวอวี่มองไปยังท้องนภา “เกรงว่าคงมีเพียงในโลกเบื้องบนแห่งดินแดนหลิงชางเท่านั้นที่จะมีอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้!”
บุคคลผู้นี้เปรียบดังเซียนที่ถูกเนรเทศโลกมนุษย์จะได้พบเห็นสักกี่ครั้ง?
ทุกคนเงียบไปในใจต่างปั่นป่วนไปหมดการประเมินของลีชิวอวี่เช่นนี้ย่อมพิสูจน์ว่าเขาถูกลูเยี่ยทำให้ยอมจำนนแล้ว!
‘น่าเสียดายที่พวกเจ้าไม่รู้ว่าศิษย์น้องลูมองทะลุความคิดของข้าในการประลองตั้งแต่แรกและในช่วงสุดท้ายเขายังช่วยเหลือข้าอย่างมากอีกด้วย!’
ลีชิวอวี่คิดในใจ
ลูเยี่ยแข็งแกร่งมาตั้งแต่ต้นจนจบทำลายพลังบำเพ็ญของเขาเจตจำนงศักดิ์สิทธิ์แห่งมหาวิถีพลังจิตวิญญาณแก่นแท้ของเขาอย่างราบคาบทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงโดยเฉพาะหมัดสุดท้ายลูเยี่ยสามารถควบคุมจังหวะเวลาได้อย่างเหลือเชื่อจนน่าอัศจรรย์หมัดนั้นน่าสะพรึงกลัวถ
