บนี้พุ่งเข้ามาโจมตี มันก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นรอบกายของลูเยี่ยสั่นสะเทือนจนแตกสลาย กลายเป็นแสงดาบมากมายที่กระจายออกไปทั่วท้องฟ้า
“ข้าโจมตีสุดกำลังแล้ว แต่กลับไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้เลยหรือ?”
ดวงตาของชายหนุ่มชุดผ้าไหมเปล่งประกาย ไม่ได้ตกใจแต่กลับยินดี
เขาสะบัดแขนเสื้อกว้าง นิ้วมือเรียงชิดกันประหนึ่งดาบ
ภูเขาดาบที่เปล่งรัศมีสว่างไสวหลายลูกปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า พุ่งเข้าโจมตีลูเยี่ยอย่างรุนแรง
ภูเขาดาบแต่ละลูกล้วนเกิดจากการรวมตัวของเจตจำนงดาบที่แตกต่างกัน
ดังนั้นจึงปลดปล่อยพลังอำนาจที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
บ้างก็พลังคมกริบและเจิดจ้า บ้างก็พลังเด็ดขาดและรุนแรง บ้างก็พลังหนักแน่นและมั่นคง
แต่ไม่ว่าจะเป็นเจตจำนงดาบแบบใด ลูเยี่ยไม่เคยหลบหลีกเลย!
ร่างสูงสง่าของเขาเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ภูเขาดาบที่กำลังกดทับลงมานั้นก็ถูกทำลายแตกละเอียดระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ไม่มีภูเขาลูกไหนทำลายการป้องกันของเขาได้เลย!
เปลือกตาของชายหนุ่มชุดผ้าไหมกระตุกอย่างแรง เพิ่งผ่านไปเพียงครึ่งเดือน ทำไมเจ้าเด็กนี่ถึงแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว?
เมื่อเห็นว่าลูเยี่ยเข้าใกล้มาแล้ว ชายหนุ่มชุดผ้าไหมไม่กล้าลังเลอีกต่อไป ชักดาบออกจากฝัก
เคร้ง!
ดาบแห่งวิถีส่งเสียงก้องกังวานทะลุทะลวงทองและหิน
เมื่อคมดาบฟันออกไป ภูเขาดาบทั้งเก้าก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าตามตำแหน่งเก้าตำหนัก พุ่งโจมตีลูเยี่ยจากทุกทิศทาง
พลังอานุภาพนั
