ใหญ่ ต่างก็ให้ความสำคัญกับของสองสิ่งนี้เป็นอย่างยิ่ง
โองการศักดิ์สิทธิ์ของท่านบรรพจารย์นั้นไม่ได้มีอะไรพิเศษมากนัก แต่กลับเป็นสิ่งสำคัญอย่างแท้จริงของสำนัก ตามกฎที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่นของสำนักกระบี่เกาสวรรค์ มีเพียงผู้ที่ถือโองการศักดิ์สิทธิ์ของท่านบรรพจารย์เท่านั้นที่มีสิทธิ์ดำรงตำแหน่งเจ้าสำนัก! เปรียบเสมือนตราลัญจกรหยกในมือของจักรพรรดิในโลกมนุษย์
ในช่วงหลายร้อยปีที่ผ่านมา แม้ผู้อาวุโสใหญ่จะควบคุมโองการศักดิ์สิทธิ์ของท่านบรรพจารย์มาตลอด แต่น่าเสียดายที่ถูกเวินชิวเจวี่ยกดข่มอยู่เสมอ จึงไม่สามารถขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าสำนักได้ และนี่คือสาเหตุที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่ลงรอยกันราวกับน้ำกับไฟ
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ เวินชิวเจวี่ยก็ถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “เจ้าอยากรู้หรือไม่ว่า เหตุใดโองการศักดิ์สิทธิ์ของท่านบรรพจารย์จึงตกอยู่ในมือของผู้อาวุโสใหญ่?”
“ข้า…” ลูเยี่ยเพิ่งจะอ้าปากพูด แต่เวินชิวเจวี่ยกลับส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ช่างเถิด เรื่องเก่าๆ ผ่านไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงอีก”
ถัดมาก็พูดถึงสมบัติลับที่ถูกเรียกว่า จานดาราอำพรางเวหา สิ่งที่ทำให้ลูเยี่ยประหลาดใจคือ จานดาราอำพรางเวหานี้เหมือนกับเคล็ดวิชามหาดารา ล้วนเป็นสิ่งที่ท่านบรรพจารย์ผู้ก่อตั้งหวงเสวียนตุ้นนำออกมาจากเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่!
“แปลกจริง กล่องดาบเจ็ดชุนก็เป็นสิ่งที่ท่านบรรพชนหลินชวนนำออกมาจากเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่เช่นกัน นี่มีความเกี่ยว