อยู่ในมือ ก็สามารถทะลุผ่านพื้นที่หมอกที่แปลกประหลาดและผิดปกติบางแห่งได้ แม้จะติดอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ ก็ยังสามารถอาศัยสมบัตินี้ค้นหาเส้นทางรอดได้”
ลูเยี่ยพลันเข้าใจ ของชิ้นนี้คล้ายกับเข็มทิศ เพียงแค่ใช้ได้เฉพาะในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่เท่านั้น
พูดคุยกันอีกครู่หนึ่ง เวินชิวเจวี่ยก็ลุกขึ้นจากไป ก่อนจะจากไป ลูเยี่ยอดไม่ได้ที่จะถามว่า “ท่านเจ้าสำนัก ท่านไม่ต้องการโองการศักดิ์สิทธิ์ของท่านบรรพจารย์และจานดาราอำพรางเวหาหรือ?”
เวินชิวเจวี่ยหัวเราะเย้า “กลัวแล้วรึ?”
ลูเยี่ยตอบว่า “หากมันมีประโยชน์ต่อท่าน ข้าจะเก็บไว้ทำไม?”
“เจ้าเก็บมันไว้เถิด นี่เป็นการตัดสินใจของท่านบรรพจารย์แต่แรก โดยเฉพาะจานดาราอำพรางเวหานั้นมีความอัศจรรย์ยิ่งนัก อาจจะมีประโยชน์ในภายหลัง” เวินชิวเจวี่ยเอ่ยกำชับว่า “ส่วนในที่เปิดเผย ข้าจะให้ผู้คนรับรู้ว่าสมบัติล้ำค่าสองชิ้นนี้อยู่ในการดูแลของข้าแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เจ้าต้องเผชิญอันตราย”
หลังจากเวินชิวเจวี่ยจากไป ลูเยี่ยก็นั่งอยู่ที่นั่นเพียงลำพัง ครุ่นคิดเงียบๆ บัดนี้เขามั่นใจแล้วว่าบรรพชนหลินชวนและผูอาวุโสใหญ่จะต้องไม่ปล่อยเขาไว้อย่างแน่นอน! “ไม่ว่าพวกเจ้าจะวางแผนอะไรก็ตาม หากมันส่งผลกระทบต่อการฝึกฝนของข้า พวกเจ้าก็ถือเป็นศัตรูของข้า!”
ยอดเขาอวี๋ซู เป็นสถานที่ฝึกฝนของผู้อาวุโสใหญ่
“ท่านอาจารย์ลุง ท่านวางแผนจะทำอะไรกันแน่” ผู้อาวุโสใหญ่วานกุยหยวนมีสีหน้าเย็นชา
