พียงใด? หากเขาสามารถเป็นประโยชน์ต่อสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ นั่นก็นับเป็นโชคของสำนักกระบี่เกาสวรรค์!”
บรรพชนหลินชวนมองวานกุยหยวนอย่างลึกซึ้งแล้วกล่าวว่า “ข้าก็คิดเช่นเดียวกับเจ้า”
ในช่วงเวลาต่อมา ลูเยี่ยใช้ชีวิตอย่างเงียบเชียบจริงๆ เก็บตัวฝึกฝนอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหนเลย ข่าวเกี่ยวกับการที่เขาตระหนักรู้เคล็ดวิชามหาดาราก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งสำนัก สร้างความตื่นตระหนกอย่างใหญ่หลวง สำหรับเรื่องนี้ ลูเยี่ยไม่ได้สนใจแต่อย่างใด บางครั้งเขาจะออกมาจากห้องนั่งดื่มสุราอยู่ในลานเรือน มองดูดวงดาวที่ระยิบระยับบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ชมเมฆลอยไปมาที่ขอบฟ้า บางครั้งก็คิดถึงฉินชิงหลีว่าเมื่อใดจะออกจากปิดด่านฝึกฝน หากนางเห็นว่าตนเองได้มาถึงสำนักกระบี่เกาสวรรค์ คงจะต้องตกใจมากเพียงใด แต่ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ ลูเยี่ยก็ใช้เวลาไปกับการฝึกฝน เนื่องจากไม่ขาดทรัพยากรในการฝึกฝน ทุกๆ วันพลังบำเพ็ญของเขาลล้วนมีความก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัด!
เมืองเทียนเหอ
“ในที่สุดก็ได้พบท่านใต้เท้าอีกครั้ง กาก้า!”
อีกาหัวขาวตัวหนึ่งบินมาแต่ไกลด้วยความตื่นเต้น เมื่อมาถึงประตูเมือง อีกาหัวขาวถึงกับตกตะลึง เห็นประกาศจับขนาดใหญ่แขวนอยู่สูงเหนือประตูเมือง บนประกาศนั้นเขียนว่า ‘ต้องการตัวลูเยี่ย เจ้าประมุขตระกูลลูแห่งเมืองเทียนเหอ’ ลงนามโดย สำนักเต๋าหลิงซู!
ประกาศจับขนาดมหึมาแต่กลับเป็นการตามล่าเพียงคนเดียว และมาจากหนึ่งในเจ็ดสำนักใหญ่แห่งต้าเฉีย
