นไปมา จริงอยู่ไม่เคยมีใครฝึกฝนสำเร็จมาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีใครเคยเห็นว่าเคล็ดวิชามหาดาราที่แท้จริงเป็นอย่างไร คำพูดของผู้อาวุโสใหญ่ครั้งนี้ไม่ได้พูดไร้เหตุผล
“ศิษย์น้องเวิน ข้ารู้ว่าเจ้าปรารถนาจะเอาโองการศักดิ์สิทธิ์บรรพจารย์คืนจากมือข้า เพื่อพิสูจน์ว่าการที่เจ้าเป็นเจ้าสำนักนั้นเป็นไปตามกฎระเบียบ” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำ “แต่หากเจ้าพยายามเอาตาปลาไปผสมกับไขมุก ก็แสดงว่ามีเจตนาร้าย และข้าก็จะไม่มีวันมอบโองการศักดิ์สิทธิ์ของบรรพจารย์ให้เด็ดขาด!”
ลูเยี่ยเพิ่งได้รู้ว่า โองการศักดิ์สิทธิ์ของบรรพจารย์แท้จริงแล้วอยู่ในมือของผู้อาวุโสใหญ่ ไม่นานนักพวกผู้อาวุโสที่นำโดยผู้อาวุโสใหญ่ ก็ทยอยเอ่ยปากแสดงท่าทีสนับสนุนผู้อาวุโสใหญ่ ผู้คนจำนวนไม่น้อยถึงกับโจมตีเวินชิวเจวี่ยว่า ทำเรื่องหุนหันพลันแล่นและมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ ลูเยี่ยได้แต่ถอนหายใจในใจ การได้เป็นเจ้าสำนักแล้วจะมีประโยชน์อะไร? สุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถปิดฟ้าด้วยมือเดียวได้
“ทุกท่านโปรดอย่าเพิ่งใจร้อน ในเมื่อข้ากล้าประกาศเรื่องนี้ ย่อมมีการเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว” ในที่สุดเวินชิวเจวี่ยก็เอ่ยปากกลบเสียงทั้งหมด นางลุกขึ้นยืน “พวกท่านล้วนทราบดีว่า เคล็ดวิชามหาดารานั้นไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ และข้าได้สั่งให้ลูเยี่ยเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปแล้ว”
นางหยิบแผ่นหยกออกมาแผ่นหนึ่ง “บัดนี้เคล็ดวิชามหาดาราที่สมบูรณ์อยู่ในมือข้าแล้ว ทุกท่านลองพลิกอ่าน
